ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 3Κ/2018 ΑΣΕΠ: Αυτο-απαξίωση και κοινωνικό περιθώριο

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκε η διαγωνιστική διαδικασία που προέβλεπε η, με αριθμό  3Κ/2018 Προκήρυξη του ΑΣΕΠ (ΦΕΚ 4/2-2-2018 Τεύχος Προκηρύξεων ΑΣΕΠ), που αφορούσε στην πλήρωση, με σειρά προτεραιότητας, οκτώ χιλιάδων εκατόν εξήντα έξι (8.166) θέσεων τακτικού προσωπικού και προσωπικού με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου  Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής,  Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης σε ανταποδοτικές υπηρεσίες των ΟΤΑ α΄ βαθμού, Συνδέσμους και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αυτών καθώς και σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου των ΟΤΑ  (Υπουργείο Εσωτερικών).

Η συμμετοχή,  υπήρξε ιδιαίτερα μεγάλη, αν ληφθεί υπόψη ότι για τις κατηγορίες Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης κατατέθηκαν 50.000 και 70.000 αιτήσεις αντιστοίχως. Η μεγάλη ή μάλλον η τερατώδης αυτή συμμετοχή, ήταν αναμενόμενη, αν ληφθούν υπόψη το μέγεθος της ανεργίας, η εργασιακή ανασφάλεια για όσους έχουν το «προνόμιο» να απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και η εργασιακή κατοχύρωση, που εξακολουθεί να υφίσταται στον δημόσιο τομέα, έστω και διαρκώς συρρικνούμενη.

Πέρα, όμως από τη μεγάλη συμμετοχή των διαγωνιζομένων, τόσο κατά την διαγωνιστική διαδικασία όσο και κατά την ολοκλήρωση αυτής, παρατηρήθηκαν και ορισμένα φαινόμενα, που η ανάλυσή τους οδηγεί σε δυσμενή συμπεράσματα ως προς το μέλλον των εργαζομένων αυτής της χώρας.

Παρατηρήθηκε λοιπόν, μεταξύ άλλων και το εξής φαινόμενο: υποψήφιοι, που διέθεταν πτυχίο πανεπιστημιακής ή τεχνολογικής εκπαίδευσης και επιπρόσθετα προσόντα, που αφορούσαν κυρίως τη γλωσσομάθεια και τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, να μην υποβάλουν αίτηση για την κάλυψη προβλεπόμενων θέσεων αντίστοιχου επιπέδου εκπαίδευσης, αλλά για την κατηγορία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αποκρύπτοντας τον βασικό τίτλο σπουδών τους. Με την ενέργεια τους αυτή θεωρούσαν ότι αυξάνονταν οι πιθανότητες επιτυχίας τους, δεδομένου ότι, κυρίως λόγω των πρόσθετων προσόντων τους θα εκτόπιζαν υποψηφίους με βασικό τίτλο το απολυτήριο του Λυκείου. Το φαινόμενο αυτό εμφανίσθηκε και στην κατηγορία των υποψηφίων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με διαγωνιζόμενους, να αποκρύπτουν  τίτλους σπουδών δευτεροβάθμιας η ακόμη και τεχνολογικής εκπαίδευσης και να προβάλλουν προσόντα γλωσσομάθειας ή χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, προκειμένου να εξασφαλίσουν μία εργασιακή θέση στον τομέα της δημοτικής καθαριότητας.

Η ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίες φαίνεται ότι δικαίωσε τις προαναφερόμενες επιλογές των υποψηφίων, δεδομένου κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν τις πολυπόθητες εργασιακές θέσεις εκτοπίζοντας συνυποψήφιούς τους, που περιορισθήκαν στην προσκόμιση των τίτλων τους, που αντιστοιχούσαν στο πραγματικό επίπεδο σπουδών τους.

Έτσι πλέον στις δημοτικές υπηρεσίες θα διαθέτουμε οδηγούς απορριμματοφόρων, που διαθέτουν πτυχίο Τ.Ε.Ι. και οδοκαθαριστές, που πιστοποιημένα θα ομιλούν τρείς (3) ξένες γλώσσες.

Το φαινόμενο αυτό επιβεβαιώνει ότι οι υποψήφιοι στην προσπάθειά τους να καταλάβουν μία ασφαλή εργασιακή θέση, προτίμησαν να αποκρύψουν τίτλους σπουδών, που με κόπους είχαν αποκτήσει δαπανώντας μάλιστα ένα σημαντικό μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού, παρά να τους προβάλλουν. Πρόκειται ουσιαστικά για μία επιλογή αυτο-απαξίωσης, που προφανώς δεν έχει πλέον ιστορικό προηγούμενο.

Περαιτέρω η «επιτυχής» αυτή επιλογή, αντιστοιχεί στον μαζικό εκτοπισμό από τις προβλεπόμενες εργασιακές θέσεις ανθρώπων με περιορισμένα προσόντα (λ.χ. απόφοιτοι δημοτικού) οι οποίοι θα εξακολουθούν να «απολαμβάνουν» στην χειρότερη περίπτωση το τέλμα της ανεργίας και στην καλύτερη τον «μεσαίωνα» των εργασιακών σχέσεων του κομπραδόρικου ιδιωτικού τομέα. Εν ολίγοις η κατηγορία αυτή των εργαζομένων άγεται σε κοινωνική περιθωριοποίηση.

Όμως ας μη μας κάνουν εντύπωση  τα εν λόγω φαινόμενα, που εμφανίσθηκαν κατά την εξέλιξη και ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας της, με αριθμό  3Κ/2018 Προκήρυξης του ΑΣΕΠ.

Ουσιαστικά πρόκειται για φαινόμενα πολλαπλώς και αλλεπαλλήλως πλέον εμφανιζόμενα στην ελληνική κοινωνία, που διακατέχουν το πραγματικό περιεχόμενο των εργασιακών σχέσεων.

Τόσο η αυτό-απαξίωση, όσο και η κοινωνική περιθωριοποίηση των εργαζομένων, δεν επιβεβαιώνουν παρά ένα μέρος των αποτελεσμάτων της αντίθεσης εργασίας και κεφαλαίου, με το δεύτερο να επιτίθεται μανιωδώς στην πρώτη προκειμένου να εξασφαλίσει το χαμηλότερο δυνατό εργασιακό κόστος και τη μέγιστη δυνατή κερδοφορία. Και στην επίθεση του αυτή εκμηδενίζει τίτλους σπουδών, περιστέλλει δικαιώματα και καταρρακώνει ανθρώπους.

Η διαγωνιστική διαδικασία αυτή ακόμη και στην περίπτωση που αφορούσε σε «ασφαλείς» θέσεις εργασίας, πιστοποιεί ότι μπορεί να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν η ελληνική εργατική τάξη θα πάει στον παράδεισο, είμαστε όμως σε θέση να βεβαιώσουμε ότι τα δικαιώματά της έχουν ήδη εξασφαλίσει μία περίοπτη θέση στην κόλαση…..

Κριεκούκι 5η Απριλίου 2018
Παναγιώτης Κουτσουλέλος
Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας

Για την "ΑΥΤΟΝΟΗ"

Αρχές Μάη 2017: Με παρέμβαση της, ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου Μάνδρας Ειδυλλίας, η κα Δήμαρχος, αξιώνει από όλους του συλλογικούς φορείς του Δήμου μας, που χρησιμοποιούν για τις εκδηλώσεις και τις δράσεις τους  δημόσιους και κοινόχρηστους χώρους, να αναγράφουν στις προσκλήσεις και γενικότερα στο ενημερωτικό υλικό, που διαθέτουν ότι η δραστηριότητά τους λαμβάνει χώρα με τη συνεργασία ή υπό την αιγίδα του Δήμου. Με λίγα λόγια η κα Δήμαρχος απαίτησε από τους συλλογικούς φορείς την προβολή της Δημοτικής Αρχής με την εκμετάλλευση της δημόσιας πολιτιστικής τους δραστηριότητας, επισείοντας μάλιστα περαιτέρω την απειλή της απαγόρευσης της σχετικής διοργάνωσης.

Αφορμή για την σχετική παρέμβαση της κα Δημάρχου αποτέλεσε το γεγονός, ότι ο Μορφωτικός Σύλλογος Μάνδρας «ΤΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ», που είναι ευρύτερα περισσότερο γνωστός ως «ΑΥΤΟΝΌΗ» (από το ομότιτλο περιοδικό, που εκδίδει), διοργάνωνε παιδική θεατρική παράσταση στην πλατεία Χατζημήτρου, κάνοντας χρήση αυτής (πλατείας) ως κοινόχρηστου χώρου.

Το διοικητικό Συμβούλιο, αλλά και το σύνολο των μελών της «ΑΥΤΟΝΟΗΣ», αγνόησαν πλήρως τις δημαρχιακές απειλές και προχώρησαν άκαμπτοι στην διοργάνωση της προγραμματισμένης εκδήλωσης κατά την οποία η πλατεία κατακλύσθηκε από εκατοντάδες παιδιά, που την απόλαυσαν.

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε, μία στρατηγικού χαρακτήρα ήττα για την Δημοτική Αρχή, που αποπειράθηκε να καπηλευθεί τη δράση της «ΑΥΤΟΝΟΗΣ», προκειμένου να επιτύχει επικοινωνιακά οφέλη, θίγοντας άμεσα την συλλογική αυτονομία του ιστορικού σωματείου.

Όμως η, βλαχοδημαρχιακού χαρακτήρα, παρέμβαση της Δημοτικής Αρχής, δεν ελάμβανε, ούτε λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά. Θεωρώντας τον εαυτό της όχι απλά διαχειριστή, αλλά ιδιοκτήτη των κοινόχρηστων και των δημόσιων χώρων είχε και έχει κατορθώσει, προκειμένου να προβάλλει ανέξοδα «εαυτόν» να εκμεταλλευθεί τις πολιτιστικές δράσεις των συλλογικών φορέων του Δήμου μας. Παραχωρώντας μάλιστα σε ορισμένους συλλογικούς φορείς κτιριακές εγκαταστάσεις, προκειμένου να καλύπτονται οι στεγαστικές τους ανάγκες, είχε και έχει σε μεγάλο αξιώσει ως «αντάλλαγμα» την προβολή της ως δήθεν συνεργάτη των δραστηριοτήτων τους με σκοπό την αποκομιδή επικοινωνιακού οφέλους.

Κατά τον τρόπο αυτόν η Δημοτική Αρχή, έχει αποπειραθεί και αποπειράται να «ευνουχίσει» κυρίως τους συλλογικούς φορείς, που αδυνατούν να καλύψουν αυτοτελώς τις στεγαστικές τους ανάγκες, δεδομένου ότι θεωρεί ότι ουδείς από τους φορείς αυτούς θα αποτολμήσει να προβαίνει σε καταστατικές δράσεις , που αφορούν λ.χ. την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος σε τοπικό επίπεδο ή την ανάγκη για κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη του τόπου, δηλαδή θεμάτων που άπτονται των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών αυτής. Κοντολογίς, η Δημοτική Αρχή προσπαθεί να επιτύχει «με ένα σμπάρο, δυό τριγώνια»: Και επίτευξη επικοινωνιακής προβολής και αποτροπή της όποιας κοινωνικής κριτικής για «τα έργα και τις ημέρες της». Πρόκειται για πολιτική, που επιδιώκει να κρατήσει τους συλλογικούς φορείς, όχι απλά σε καθεστώς κατάλυσης της συλλογικής τους αυτονομίας, αλλά σε «κατάσταση ομηρίας».

Το μάθημα, που έδωσε, κατά τον προαναφερόμενο τρόπο  η «ΑΥΤΟΝΟΗ», δεν είχε μόνον αποδέκτη μία Δημοτική Αρχή, που πασχίζει να τιθασεύσει τη δράση των συλλογικών φορέων καπηλευόμενη την μαζική ερασιτεχνική δημιουργία. Είχε ως αποδέκτες και τους λοιπούς συλλογικούς φορείς, δεδομένου ότι αποδείχθηκε, και μάλιστα περίτρανα, ότι εάν θέλεις να εξασφαλίσεις την ανεμπόδιστη εκτέλεση του κοινωνικού σου έργου και περαιτέρω τη μαζική συμμετοχή των πολιτών σ΄αυτό, το πρώτο, που θα πρέπει να διασφαλίσεις, είναι Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΟΥ.

Η «ΑΥΤΟΝΟΗ», σήμερα, χάρη στον αγώνα της για τη διαφύλαξη της συλλογικής της αυτονομίας, αποτελεί  το πλέον δραστήριο και μαζικό πολιτιστικό σωματείο του Δήμου μας, με εντονότατη και αξιοζήλευτη καλλιτεχνική και εν γένει κοινωνική δραστηριότητα, που συσπειρώνει του πολίτες της Μάνδρας Ειδυλλίας. Το γεγονός ότι κατά τις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου, συμμετείχαν 202 (!!!) μέλη, αβίαστα βεβαιώνει, του λόγου το αληθές…………


Ερυθρές 2α Απριλίου 2018
Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος
Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας

 

ΔΗΜΟΣ ΜΑΝΔΡΑΣ ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ: Η Ευγονική των Βλαχοδημάρχων

ΚΑΠΟΙΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Θεωρώ κατ΄αρχήν σκόπιμο για την κατανόηση του παρόντος σημειώματός να παραθέσω κάποιους χρήσιμους ορισμούς, που πιστεύω ότι θα συμβάλλουν καθοριστικά στην κατανόηση των γραφομένων μου.

Ευγονική : Σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη θεωρείται ο επιστημονικός κλάδος, που έχει ως αντικείμενο τους τρόπους βελτίωσης του ανθρώπινου γένους, κυρίως σε σωματικό επίπεδο, με την εφαρμογή των νόμων της γενετικής και της κληρονομικότητας.

Βλαχοδήμαρχος: Θεωρείται ο  αιρετός ηγέτης, ο οποίος χωρίς να δεν διαθέτει συνεκτικό προγραμματικό λόγο, κατορθώνει να αναρριχάται στις κορυφές της τοπικής διοίκησης παρέχοντας πλουσιοπάροχα υποσχέσεις ικανοποίησης αναρίθμητων ατομικών αιτημάτων. Περαιτέρω ενδεικτικώς αναφερόμενα χαρακτηριστικά του βλαχοδημάρχου είναι η αποστροφή του για κάθε τι, που σχετίζεται με συλλογικές διαδικασίες συμμετοχής των πολιτών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, που τους αφορούν, η χαλαρή τήρηση κανόνων λογοδοσίας, η έλλειψη, κάθε μορφής και περιεχομένου, πρότασης εναλλακτικού μοντέλου τοπικής ανάπτυξης  και η ουσιαστική υποταγή του στα κελεύσματα της κεντρικής εξουσίας.

ΩΔΙΝΕΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕΝ ΔΗΜΟΝ ΜΑΝΔΡΑΣ ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ
Σωτήριον έτος 2010: Ψηφίζεται και τίθεται σε ισχύ ο νόμος 3852/2010, δηλαδή το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας  της τοπικής και περιφερειακής διοίκησης, που είναι σε όλους μας γνωστό ως «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ». Μεταξύ πολλών άλλων διοικητικών τερατουργημάτων, που δημιουργούνται σε εθνικό-γεωγραφικό επίπεδο, είναι και αυτό του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας. Το εν λόγω τερατούργημα, καρπός όπως ισχυρίζονται κάποιοι «κακόβολοι» συμπολίτες μας πολιτικής συναλλαγής και όχι της αναγκαιότητας διοικητικής αναδιάρθρωσης, (συν)αποτελείται κατά τη σύστασή του, από τρείς Δημοτικές Κοινότητες (Μάνδρα, Ερυθρές και Βίλια) και  μία Τοπική Κοινότητα (Οινόη), καλύπτει μία τεράστια έκταση 426,197 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου βρίσκονται διάσπαρτοι 23 οικισμοί, ενώ ο πληθυσμός του, κατά την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 17.855 κατοίκους.

Από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης και λειτουργίας του Δήμου μας, τίθεται ευθέως το ζήτημα του τρόπου αποτελεσματικής διοίκησής του, λαμβανομένων υπόψη κυρίως της πληθυσμιακής διασποράς και της γεωμορφολογικής ιδιομορφίας του. Το Καλλικρατικό μοντέλο ουδόλως μπορεί να προσφέρει στην αποτελεσματική διοίκηση του Δήμου, δεδομένου ότι διαθέτει ελάχιστες προβλέψεις ως προς την ουσιαστική ενδοδημοτική αποκέντρωση, ενώ παράλληλα λειτουργεί ενισχυτικά ως προς τις εξουσίες του εκάστοτε Δημάρχου. Για το λόγο αυτό εύλογα και δίκαια το καλλικρατικό μοντέλο, όχι μόνο στην περίπτωση του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας. αλλά και ευρύτερα, επικρίθηκε ως αντιδημοκρατικό και δημαρχοκεντρικό.

Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ.
Η εφαρμογή του  «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», παρά τα όσα ισχυρίζονταν οι εισηγητές και υποστηρικτές του, αντί να συμβάλλει στην επιδιωκόμενη εκσυγχρονιστική αναδιάρθρωση της τοπικής διοίκησης, ουσιαστικά, λόγω του δημαρχοκεντρικού μοντέλου που προωθούσε, οδήγησε, μεταξύ άλλων, στο αντίθετο οπισθοδρομικό αποτέλεσμα: Στην εφαρμογή, ενίσχυση και στην προώθηση της βλαχοδημαρχιακής αντίληψης. Το φαινόμενο αυτό στο Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας, εκδηλώνεται κατά χρονολογικές περιόδους ως ακολούθως:

α) Χρονική περίοδος από 2011 έως και 2014: Πρόκειται για τη χρονική περίοδο, που στη θέση της δημοτικής αρχής βρίσκεται η δημοτική παράταξη του κ. Γ. Δρίκου, ενώ στις θέσεις της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, βρίσκονται οι παρατάξεις της κ. Ι. Κριεκούκη και του κ. Α. Πανωλιάσκου, αντιστοίχως. Παρά το ότι ο Δήμος βρίσκεται απέναντι σε σοβαρά ζητήματα, που καλείται να αντιμετωπίσει, όπως η εφαρμογή του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής, της νέας Χωροταξικής και Δασικής Νομοθεσίας και πολλά άλλα, ωστόσο δεν ασχολείται παρά επιδερμικά με αυτά. Η πολιτική της δημοτικής αρχής, που δεν διαθέτει τον στοιχειώδη προγραμματικό, και συνυφασμένο με τις τοπικές ανάγκες, λόγο ανάπτυξης, περιορίζεται σε «δράσεις» ικανοποίησης αθρόων ατομικών αιτημάτων ( είναι χαρακτηριστικές οι ατελείωτες «ουρές» στο γραφείο αναμονής του Δημάρχου) και σε δημόσιες σχέσεις επιπέδου «κοπής της πίτας». Παράλληλα, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής, το Δημοτικό Συμβούλιο περιορίζεται σε διεκπεραιωτικούς ρόλους, ενώ έχει καταλυθεί κάθε λειτουργία των θεσμών της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης (Συμβούλια Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων).

β) Χρονική περίοδος από 2015 έως και σήμερα:   Πρόκειται για τη χρονική περίοδο, που στη θέση της δημοτικής αρχής βρίσκεται η δημοτική παράταξη της κ. Ι. Κριεκούκη, ενώ στις θέσεις της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, βρίσκονται οι παρατάξεις του κ. Γ. Δρίκου και του κ. Α. Πανωλιάσκου, αντιστοίχως. Κατά την χρονική αυτή περίοδο, όχι μόνον δεν εξαλείφεται το βλαχοδημαρχιακό μοντέλο, αλλά «αναβαθμίζεται» ποιοτικά. Η σημερινή Δημοτική Αρχή, όχι μόνον επαναλαμβάνει τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης περιόδου, αλλά δημιουργεί και νέα. Ετσι, μεταξύ άλλων,  : αδιαφορεί πλήρως για το μέλλον των εργαζομένων στο Δήμο, λαμβάνοντας υπόψη ως κριτήριο το γεγονός ότι δεν ανήκουν στην πολιτική της πελατεία, προσπαθεί να ελέγξει τους συλλογικούς φορείς, μέσω παραχωρήσεων κοινοχρήστων και δημόσιων χώρων, πλήττοντας την αρχή της συλλογικής αυτονομίας, μετατρέπεται, κυρίως κατά του θερινούς μήνες, σε τουριστικό γραφείο οργανώνοντας εκδρομές σε νησιά και παραθαλάσσιες περιοχές «προς τέρψιν» των δημοτών, και υποκαθιστά  την ανάγκη για διατήρηση της λαικής παράδοσης, με πανηγυρτζήδικες εκδηλώσεις.

Τοσο η προηγούμενη, όσο και η σημερινή δημοτική αρχή, κρίνοντας από την πολιτική τους λειτουργία, έχουν συμβάλλει καθοριστικά, όχι μόνον στην διαμόρφωση, αλλά και στην αναπαραγωγή ενός βλαχοδημαρχιακού μοντέλου τοπικής διοίκησης, που είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον να ασχοληθεί με μείζονος χαρακτήρα προβλήματα του τόπου μας. Στην αναπαραγωγή, αν όχι στη ενδυνάμωση του μοντέλου αυτού, συμβάλει και η παράταξη της ελάσσονος μειοψηφίας του κ. Α. Πανωλιάσκου. Η συμβολή αυτή, δεν σχετίζεται βέβαια με της συμμετοχή της παράταξης  αυτής στην δημιουργία των φαινομένων και χαρακτηριστικών, που ενδεικτικά προαναφέρουμε, αλλά σχετίζεται, με την παντελή έλλειψη εκ μέρους της δομικής αντιπολίτευσης και άρθρωσης ενός πειστικού εναλλακτικού λόγου. Όταν δεν ασκείς δομική αντιπολίτευση, τόσο στα θεσμικά όργανα, όσο και μέσα στις τοπικές κοινωνίες, και περιορίζεις την επιχειρηματολογία σου στο ισχυρισμό ότι «εμείς είμαστε καλύτερα παιδιά από τους άλλους», τότε μάλλον δεν ενδιαφέρεσαι για την ανατροπή του βλαχοδημαρχιακού μοντέλου, αλλά μάλλον για την αναπαραγωγή του «υπό βελτιωμένες υποκειμενικές προυποθέσεις και συνθήκες».


Η ΕΥΓΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΒΛΑΔΗΜΑΡΧΙΑΚΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Με βάση τα όσα προαναφέρονται, αν δεν αποδεικνύεται, σίγουρα προκύπτει ότι στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας, έχει εδραιωθεί ένα βλαχοδημαρχιακό σύστημα εξουσίας, που μάλιστα εμφανίζει τάσεις ποιοτικής αναπαραγωγής. Και όχι μόνον αυτό. Τα εν λόγω σύστημα έχει φροντίσει και για τη αυτοπροστασία του. Εχουμε φθάσει στο σημείο σήμερα, να μην αποτολμά ουδείς να προβάλλει τη συμμετοχή του στα δημοτικά δρώμενα, ενόψει μάλιστα και των επερχόμενων δημοτικών εκλογών, χωρίς να προβάλλει παράλληλα και λίστες με ατομικά ταξίματα και χωρίς να διαφημίζει τις δυνατότητες ικανοποίησής τους. Οποιοσδήποτε άλλος, αποτολμήσει να προβάλλει στο τοπικό πολιτικό προσκήνιο, αρθρώνοντας ένα διαφορετικό πολιτικό λόγο με προγραμματικά αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, απορρίπτεται με την ρετσινιά είτε του «γραφικού», είτε του «ανερμάτιστου», είτε του «ονειροπόλου». Η απόρριψη αυτή, δεν συνιστά παρά εκδήλωση της ευγονικής του βλαχοδημαρχιακού τοπικού συστήματος εξουσίας, η οποία φροντίζει για την κληρονομική διαιώνιση των χαρακτηριστικών του, χωρίς να θίγεται η υπόστασή του.


Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΜΑΣ.
Παρά ταύτα το βλαχοδημαρχιακό τοπικό πολιτικό σύστημα,  έχει φθάσει στα όρια του και η εξακολούθηση της διατήρησής του βλάπτει πολλαπλώς τα συμφέροντα των δημοτών και του τόπου μας. Η καταστροφική πλημμύρα της 15ης Νοεμβρίου 2017 και κυρίως οι συνέπειες που προκλήθηκαν από το φαινόμενο αυτό, το δήθεν ξαφνικό «φύτρωμα» του ιχθυοτροφείου στο Πόρο Γερμενό, η ακατάπαυστη διαδικασία εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε βάρος του δασικού μας δημόσιου πλούτου, η διαρκής υποβάθμιση του συνόλου των Κοινοτήτων του Δήμου και η προοπτική να γίνει η εδαφική μας περιφέρεια ένας απέραντος σκουπιδότοπος, αποτελούν ενδεικτικά τις συνέπειες της αρνητικής λειτουργίας του μοντέλου αυτού. Ενός μοντέλου, που το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στην ατομική επίλυση προβλημάτων και στις πανηγυρτζήδικες δημόσιες σχέσεις, και που επιδεικνύει προκλητική αδιαφορία για τα ουσιώδη τοπικά προβλήματα. Ενός μοντέλου, του οποίου η διατήρηση και αναπαραγωγή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το κοινό και δημόσιο συμφέρον και ως εκ τούτου επιβάλλεται η ανατροπή του ως εκδήλωση στοιχειώδους υποχρέωσής μας απέναντι σε εμάς τους ίδιους και στο μέλλον αυτού του τόπου, στα παιδιά μας……………..


Κριεκούκι 1η Απριλίου 2018
Παναγιώτης Κουτσουλέλος
Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας             



   

Ή ΑΡΕΤΉ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ

Τη τελευταία εβδομάδα, οι κάτοικοι της βόρειας (και όχι μόνο)  περιοχής του Κριεκουκίου, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα φρικαλέο θέαμα: Δεκάδες σκυλιά και γάτες κείτονταν θανατωμένα στους δρόμους της περιοχής αυτής, ενώ μερικά από αυτά ψυχορραγούσαν απελπισμένα. Οι δολοφόνοι, για μία ακόμη φορά,  είχαν πραγματοποιήσει το «κοινωνικό τους έργο», χρησιμοποιώντας φόλες. Αυτή τη  φορά μάλιστα, αντλώντας «δύναμη» από την αστείρευτη πηγή της κοινωνικής τους θρασύτητας, πρωτοτύπησαν επιδεικνύοντας ποιοτικά διαφορετική συμπεριφορά: Οι εγκληματίες είχαν αποθέσει τα δολερά μέσα εξόντωσης (φόλες), όχι μόνον στους χώρους των δρόμων, άλλα και σε αυλές κατοικιών, θέλοντας να επιδείξουν το απύθμενο μίσος τους όχι μόνον στα αδέσποτα, αλλά και στα δεσποζόμενα τετράποδα και στους ιδιοκτήτες των τελευταίων.

Στο σημείωμά μας αυτό, δεν προτιθέμεθα να συμβάλλουμε στην αποκάλυψη των «γνωστών – αγνώστων» δραστών, υποδυόμενοι  τον Σέρλοκ Χόλμς και τον δόκτορα Γουάτσον. Αυτό αποτελεί αναπόσπαστο έργο της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης, που έχουν ήδη επιληφθεί για την προαναφερόμενη μαζική δολοφονία.

Σκοπός του σημειώματός μας αυτού, είναι να προβάλλουμε τον πραγματικό υπεύθυνο, όχι μόνον της τραγωδίας των αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων, αλλά και του φαινομένου της αγελοποίησης των εγκαταλειμμένων σκύλων, που δίνει κίνητρο στη δράση των φονιάδων.

Μια απλή ανάγνωση του άρθρου 9 του Ν.4039/2012, μας βοηθά καθοριστικά στην υλοποίηση του σκοπού μας.

Σύμφωνα λοιπόν με τη διάταξη αυτή, οι δήμοι έχουν την αποκλειστική αρμοδιότητα και ευθύνη ως προς την περισυλλογή και την διαχείριση των αδέσποτων ζώων. Ειδικότερα μάλιστα, με βάση τις σχετικές διατάξεις του προαναφερόμενου άρθρου, οι δήμοι, μεταξύ άλλων,  υποχρεούνται: α) να οργανώνουν την περισυλλογή και την διαχείριση των ζώων σε συνεργασία με τις φιλοζωικές οργανώσεις (παρ.1), β) να λειτουργούν δημοτικά κτηνιατρεία και καταφύγια αδέσποτων ζώων, με παροχή δυνατότητας χρηματοδότησής της λειτουργίας τους από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς παρ.2), γ) να συγκροτούν ειδικά εκπαιδευμένα και έμπειρα συνεργεία, που να ασχολούνται με την περισυλλογή και τη διαχείριση (παρ.3), να φροντίζουν για την ομαλή επαναφορά των αδεσπότων στο φυσικό περιβάλλον (παρ.10), δ) να συγκροτούν επιτροπές παρακολούθησης του προγράμματος διαχείρισης αδέσποτων ζώων (παρ.12).

Τι από όλα αυτά, που προβλέπονται προς εφαρμογή, από το χρόνο ισχύος της σχετικής νομοθεσίας (2012), έχει μέχρι και σήμερα εφαρμοσθεί στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας; ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ.

Με δεδομένο ότι ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας αποτελεί μία εδαφική ημιορεινή περιφέρεια με δάση και απέραντους ελεύθερους δημόσιους χώρους, που χρησιμοποιείται κατά κόρον ως χώρος εγκατάλειψης ζώων (κυρίως σκύλων), που πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, η έλλειψη συγκροτημένης και προγραμματικής πολιτικής εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής, προκαλεί τουλάχιστον αλγεινή εντύπωση.

Η, εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής,  έλλειψη παρεμβατικής πολιτικής στο ζήτημα της περισυλλογής και διαχείρισης των αδέσποτων ζώων, δεν βεβαιώνει μόνο την απουσία βούλησης για αποτελεσματική επίλυση του ζητήματος, αλλά πιστοποιεί και την μη συμμόρφωση αυτής στις νόμιμες υποχρεώσεις της, που έχει αναλάβει, με βάση τη διάταξη του άρθρου  9 του Ν.4039/2012.

Η έλλειψη αυτής της πολιτικής είναι, που δημιουργεί «εύφορο» έδαφος για την ανεξέλεγκτη πληθυσμιακή ανάπτυξη των αδέσποτων και την αγελοποίηση αυτών, εντός μάλιστα κατοικημένων περιοχών, που συμβάλλει στην δημιουργία επιθετικής και εχθρικής συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους.

Η επιθετική συμπεριφορά των ζώων, που «κοινωνικοποιούνται» για την διασφάλιση της επιβίωσής τους με τη μορφή της αγέλης, ουδέποτε απασχόλησε σοβαρά τη Δημοτική Αρχή. Αποτέλεσε όμως, ως προς τη δήθεν αποτελεσματική αντιμετώπιση της, αιτία, άλλως κίνητρο για τη δράση των δολοφόνων. Οι δολοφόνοι, μη διαθέτοντας στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία, κενοί από κάθε είδους ηθική και πολιτισμική αξία, κινούμενοι από ένα αβυσσαλέο μίσος για τη ζωή και τη φύση και θεωρώντας ότι συνεισφέρουν στην εξάλειψη του φαινομένου της επιθετικής αγέλης ως προς το οποίο τα ζώα δεν φέρουν καμία ευθύνη, σπέρνουν φόλες για να δρέψουν το θάνατο.

Οι δολοφόνοι, όταν πράττουν το αδίκημά τους, όχι μόνον δεν έχουν ηθικές αναστολές, αλλά αντίθετα μάλιστα εμφορούνται και από την ιδέα ότι ενεργούν στη βάση κοινωνικά αποδεκτής συμπεριφοράς. Θεωρούν ότι ακολουθούν το δρόμο της αρετής. Της αρετής της φόλας.

Η Δημοτική Αρχή, όταν δεν ασκεί την οφειλόμενη εκ μέρους της παρεμβατική  πολιτική ως προς την περισυλλογή και την διαχείριση των αδέσποτων, δίνει έδαφος στη δράση των δολοφόνων. Θεωρώντας μάλιστα τον εαυτό της ανεύθυνο για το φαινόμενο της αγελοποίησης των αδεσπότων, παραμελεί την άσκηση των καθηκόντων της, έχοντας μάλιστα την πεποίθηση ότι βρίσκεται σε σωστή κατεύθυνση. Όμως και αυτή ακολουθεί της αρετής ης φόλας. Της φόλας προς τις νόμιμες υποχρεώσεις της.


Κριεκούκι 24η Μαρτίου 2018
Παναγιώτης Κουτσουλέλος
Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας

Ιχθυοτροφείο στο Πόρτο Γερμενό: 3 αμείλικτα ερωτήματα αναζητούν απαντήσεις

Στις αρχές του τρέχοντος μήνα η Δημοτική Αρχή , κάλεσε όλους τους πολίτες του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας, που διοργάνωνε την Τρίτη 6 Μαρτίου 2018 στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής, στην Ελευσίνα. Μεταξύ των λόγων της συγκέντρωσης αυτής ήταν και η αποτροπή της λειτουργίας της μονάδας ιχθυοκαλλιέργειας στο Πόρτο Γερμενό. Με τον τρόπο αυτό η Δημοτική Αρχή, επιβεβαίωσε ότι εμμένει στον αγώνα, που φέρεται να κάνει ενάντια στην λειτουργία της προαναφερόμενης μονάδας, προκειμένου να μη θιγεί το φυσικό περιβάλλον και η μοναδική καθαρή θάλασσα στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Αττικής. Όμως ο αγώνας αυτός, μέχρι και σήμερα, όπως θέλει να τον διαχειριστεί η Δημοτική Αρχή, κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρος και κυρίως αποτελεσματικός είναι. Η αμφιβολία ως προς την ευόδωση του αγώνα αυτού εντείνεται και επιτείνεται από τρία (3) αναπάντητα μέχρι και σήμερα ερωτήματα, που εξακολουθούν να πλανώνται πάνω από την εδαφική περιφέρεια του Δήμου μας.-

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ. Η Δημοτική Αρχή, αντιδρώντας στην προοπτική ίδρυσης και λειτουργίας της μονάδας ιχθυοκαλλιέργειας της εταιρείας με την επωνυμία «ΙΧΘΥΟΑΤΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», στις 29.10.2015 άσκησε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της, με αριθμό ΑΓΡΥΠ 406/12.06.2015, απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, με την οποία χορηγήθηκε η άδεια εκμετάλλευσης στην προαναφερόμενη εταιρεία, σε πλωτές εγκαταστάσεις έκτασης 20 στρεμμάτων στην θέση «Ακρωτήριο Πούντα» του κόλπου Αλκυονιδών του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας (Πόρτο Γερμενό).  Στις 30.06.2017, συνεδρίασε η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου Επικρατείας για να αποφασίσει επί της προαναφερόμενης αίτησης αναστολής του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας και στη συνέχεια εξέδωσε την, με αριθμό 92/2017 απόφασή της. Με την εν λόγω απόφαση, αφού κρίθηκε ότι ουδείς από τους λόγους που προβάλλει ο Δήμος μας, δεν είναι βάσιμος και ότι δεν πιθανολογείται ότι θα επέλθει ανεπανόρθωτη βλάβη στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, απορρίφθηκε η αίτηση για την αναστολή της εκτέλεσης της άδειας λειτουργίας του ιχθυοτροφείου. Η δυσμενής αυτή δικαστική εξέλιξη για το Δήμο μας και για το φυσικό περιβάλλον του κόλπου των Αλκυονιδών στο Πόρτο Γερμενό, βεβαίωσε, και μάλιστα με αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι τα νομικά όπλα της Δημοτικής Αρχής, ήταν και είναι παντελώς ανεπαρκή για να αποτρέψουν την προοπτική λειτουργίας του ιχθυοτροφείου. Μάλιστα η Δημοτική Αρχή, προκειμένου να αντιμετωπίσει και να ανατρέψει τη εγκεκριμένη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ιχθυοτροφείου περιορίσθηκε στην επίκληση μίας πρόχειρης τεχνικής έκθεσης, χωρίς να χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό την εμπεριστατωμένη τεχνική έκθεση ειδικού μηχανικού – δικαστικού πραγματογνώμονα, που είχε καταθέσει στις δημοτικές υπηρεσίες, με αριθμό πρωτ. 2313/09.02.2016, ο συνδημότης μας από τα Βίλια, Σπύρος Αντύπας, στις 09.02.2016, δηλαδή 1 ½ έτος πριν από την συζήτηση της αίτησης αναστολής (30.06.2017). Όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, μετά την έκδοση της, με αριθμό 92/2017, απόφασης της Επιτροπής Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας, περιορίζονται δραματικά οι ελπίδες ευδοκίμησης της αίτησης ακύρωσης, που η συζήτηση της εκκρεμεί ενώπιον του εν λόγω Δικαστηρίου. Επομένως αμείλικτο προβάλλει το ερώτημα στην προκειμένη περίπτωση : ΓΙΑΤΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΒΙΛΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΣΜΕΝΗ ΑΥΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ;

ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Από το έτος 1993, έχει συσταθεί σύνδεσμος 29 Δήμων και 2 Κοινοτήτων με την επωνυμία «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ (Σ.Π.Ο.Α.Κ.) «Ο ΑΡΙΩΝ». Μετά την εφαρμογή του Ν.3852/2010 («ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»), δηλαδή από 01.01.2011, στον δημοτικό αυτό σύνδεσμο, που σκοπός του είναι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος καθ΄όλη την έκταση του Κορινθιακού Κόλπου, εντάχθηκε αυτοδικαίως και ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας. Με την με αριθμό 25/2016, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που ελήφθη μετά από αποδοχή σχετικής εισήγησης της κας Δημάρχου, ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας, αποφάσισε την αποχώρησή του από τον προαναφερόμενο δημοτικό σύνδεσμο. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των εκπροσώπων του Σ.Π.Ο.Α.Κ. «Ο ΑΡΙΩΝ» να επαναφέρουν το Δήμο Μάνδρας Ειδύλλια στον σύνδεσμο, προκειμένου να ενισχυθεί η διαδημοτική συνεργασία για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος του Κορινθιακού Κόλπου, η Δημοτική Αρχή παρέμεινε και εξακολουθεί και παραμένει πεισματικά και αδικαιολόγητα αρνητική. Ο εν λόγω σύνδεσμος έχει επιδείξει εντονότατη και αποτελεσματική δράση στα πλαίσια εκπλήρωσης των σκοπών ίδρυσης και λειτουργίας του, με αποκορύφωμα την αποδοχή από την πολιτεία αιτήματός του για την ένταξη του σύνολο της έκτασης του Κορινθιακού κόλπου στο Δίκτυο NATURA και την έκδοση  σχετικής Υπουργική Απόφασης. Επομένως, για μία ακόμη φορά,  αμείλικτο προβάλλει το ερώτημα στην προκειμένη περίπτωση : ΓΙΑΤΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΕΠΕΤΥΧΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΡΤΟ ΓΕΡΜΕΝΟ;


ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟ: Με την, με αριθμό Κ.Υ.Α. 50743/2017 Περιβάλλοντος και Ενέργειας – Αγροτικής Ανάπτυξης  (Φ.Ε.Κ. Β’ 4432/15.12.2017) «Αναθεώρηση Εθνικού Καταλόγου του Ευρωπαικού Οικολογικού Δικτύου Natura 2000» το σύνολο της έκτασης του Κορινθιακού κόλπου, στην οποία περιλαμβάνεται και ο κόλπος των Ακλυονιδών, του οικισμού ων Αιγοσθένων (Πόρτο Γερμενό) της Τοπικής Κοινότητας Βιλίων, του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας, της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής, της Περιφέρειας Αττικής, δηλαδή η περιοχή, για την οποία χορηγήθηκε η, με αριθμό ΑΓΡΥΠ. 406/12.06.2015, άδεια ίδρυσης και λειτουργίας μονάδας ιχθυοκαλλιέργειας στην ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία με την επωνυμία «ΙΧΘΥΟΑΤΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», εντάχθηκε στο καθεστώς ειδικής προστασίας «NATURA» . Η ένταξη της συνολικής έκτασης της θαλάσσιας περιοχής του Κορινθιακού κόλπου στο προαναφερόμενο καθεστώς ειδικής προστασίας έλαβε χώρα  για την προστασία του εκεί ευρισκόμενου οικολογικού αποθέματος, των βιοτόπων και των προστατευόμενων ειδών καθώς επίσης και για τον δραστικό περιορισμό του φαινομένου της πληθυσμιακής έκρηξης των μεδουσών, που προκαλείται μεταξύ άλλων και από την θαλάσσια ρύπανση. Η κατά τον προαναφερόμενο τρόπο ένταξη της συνολικής έκτασης της θαλάσσιας περιοχής του Κορινθιακού κόλπου  -  στην οποία περιλαμβάνεται, όπως προαναφέρω και ο κόλπος των Ακλυονιδών - συνιστά ουσιώδη μεταβολή των νομικών και πραγματικών συνθηκών, που αποτέλεσαν την βάση για την έκδοση της, με αριθμό ΑΓΡΥΠ. 406/12.06.2015, άδεια ίδρυσης και λειτουργίας μονάδας ιχθυοκαλλιέργειας στην ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία με την επωνυμία «ΙΧΘΥΟΑΤΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και της με αριθμό πρωτ. 71688/694/27.09.2017, απόφασης του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, με την οποία αυτή τροποποιήθηκε (παράταση ισχύος της σχετικής άδειας). Επομένως και λόγω της ένταξης της προαναφερόμενης θαλάσσιας περιοχής σε καθεστώς υψηλής προστασίας NATURA ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΑΙΤΗΜΑ ΑΝΑΚΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΟΥ;

Κριεκούκι 17η Μαρτίου 2018
Παναγιώτης Κουτσουλέλος
Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας

Σχέδιο Πόλης Βιλίων: Κάποιες Σκόρπιες επισημάνσεις

Με εκκωφαντικές διθυραμβικές τυμπανοκρουσίες, μας ανήγγειλε πριν από λίγες ημέρες η Δημοτική Αρχή, ότι έγιναν ομόφωνα δεκτές από το Δημοτικό Συμβούλιο και οι 609 ενστάσεις, που είχαν υποβληθεί κατά της Πολεοδομικής Μελέτης Αναθεώρησης του Εγκεκριμένου Ρυμοτομικού Σχεδίου της πόλης των Βιλίων, στο πλαίσιο επίτευξης ενός στόχου, που δεν είναι άλλος παρά η διαμόρφωση ενός βιώσιμου σχεδίου πόλης «που θα καλύπτει τις ανάγκες, θα αναδεικνύει τις ιδιαιτερότητες και την ομορφιά του τόπου και θα παρέχει ασφάλεια σε όλους τους πολίτες» .

Η ανακοίνωση αυτή, ως προς το περιεχόμενο της οποίας, δεν υπήρχαν αντιδράσεις θετικές ή αρνητικές από την μονίμως «ωραία κοιμωμένη» αντιπολίτευση των κ.κ. Δρίκου και Πανωλιάσκου, δημιουργεί εύλογες απορίες και προβληματισμούς, στους δημότες και κυρίως στους συμπολίτες μας στα Βίλια.

Κατ΄αρχήν η αποδοχή του συνόλου των ενστάσεων παραπέμπει σε παραδοχή ύπαρξης ολικής αστοχίας μίας πολεοδομικής μελέτης, η οποία καταρτίσθηκε στο πλαίσιο μίας προγραμματικής σύμβασης συνολικού προυπολογισμού ποσού 1.504.544, οπότε τίθεται ευθέως το ζήτημα ριζικής αναθεώρησής της. Επομένως με ποιο τρόπο θα αναθεωρηθεί ή μάλλον θα αντικατασταθεί η εν λόγω μελέτη, που βρίσκεται μάλιστα στο δεύτερο διαδικαστικό στάδιο;

Περαιτέρω εύλογα και δίκαια η κα Δήμαρχος, στην σχετική της εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο, θέτει το ζήτημα ότι για το μέλλον του τόπου τους, στο οποίο περιλαμβάνεται και ένα βιώσιμο αναπτυξιακό ρυμοτομικό σχέδιο, θα πρέπει να αποφασίζουν οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής απαντώντας στο βασικό ερώτημα «Τι χωριό θέλουμε». Παρά ταύτα όμως  δεν αποσαφηνίζει τι είδους μορφής και περιεχομένου διαδικασίες δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών θα πρέπει να ακολουθηθούν. Το ερώτημα λειτουργεί βασανιστικά, αν ληφθεί υπόψη ότι  το ζήτημα της αναθεώρησης του σχεδίου πόλης δεν τέθηκε προς συζήτηση και διατύπωση γνωμών ενώπιον της Τοπικής Συνέλευσης των Κατοίκων των Βιλίων, η οποία αποτελεί το ανώτερο θεσμικά όργανο της Τοπικής Κοινότητας (άρθρο 85 του Ν.3852/2010). Αν πράγματι παραδεχόμαστε ότι για το σχέδιο πόλης τους θα πρέπει να αποφασίζουν οι κάτοικοί της, τότε θα πρέπει να συμβάλλουμε στην ενεργοποίηση θεσμών λαικής συμμετοχής και όχι να  διατηρούμε τους εν λόγω θεσμούς  υποβαθμισμένους για να διασφαλίζουμε ένα αντιπαραγωγικό δημαρχοκεντρικό τοπικό σύστημα διακυβέρνησης

Ορθά αναφέρει η κα Δήμαρχος, στη σχετική της εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο, ότι: «Η ποιότητα του περιβάλλοντος μας με τα τόσα δάση και δασικές εκτάσεις γύρω γύρω από αυτήν είναι αυτή που ταυτόχρονα αναδεικνύει το οικιστικό σύνολο των Βιλίων» . Ωστόσο η κα Δημαρχος παραλείπει να αναφέρει ότι η ανάγκη προστασίας του ευρύτερου φυσικού περιβάλλοντος και του ιστορικού τοπίου επιβάλλει την κατάρτιση Τοπικού Χωρικού Σχεδίου ( άρθρο 7 του Ν. 4447/2016), σε δημοτικό επίπεδο, ως προς το οποίο ουδόλως μέχρι και σήμερα έχει επιδείξει ενδιαφέρον. Αν πραγματικά η Δημοτική Αρχή, θέλει να προστατέψει τα Βίλια ως παραδοσιακό οικισμό, τότε αξιοποιώντας το εν λόγω χαρακτηρισμό, που έχει αποδοθεί από το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής (Ν.4277/2014), οφείλει να προβεί στην εκπόνηση ενός τοπικά ευρύτερου σχεδιασμού, που θα λειτουργεί αποτρεπτικά για χρήσεις που «πληγώνουν» τα δάση και τις δασικές εκτάσεις (αιολικά πάρκα) και  πλήττουν ανεπανόρθωτα το φυσικό κάλλος του τοπίου της Τοπικής Κοινότητας Βιλίων (ιχθυοκαλλιέργειες). Αλλωστε δεν εννοείται να αναγνωρίζεται και να συγκροτείται ένας οικιστικός χώρος όπως τα Βίλια, ως προστατευόμενος παραδοσιακός, σε ένα περιβάλλοντα χώρο με ανεμογεννήτριες και ιχθυοτροφεία.

Ορθά επίσης αναφέρει  η κα Δήμαρχος, στη σχετική της εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο, ότι: «Οι προτεινόμενες χρήσεις γης πρέπει να εξυπηρετούν τις σύγχρονες ανάγκες αλλά και να βοηθούν και να υποστηρίζουν τον παραθεριστικό και τουριστικό χαρακτήρα της πόλης». Για να διασφαλίσεις όμως τον προαναφερόμενο χαρακτήρα της πόλης θα πρέπει να διαθέτεις μία ολοκληρωμένη δημοτική πολιτική, που να εφαρμόζεις απαρέγκλιτα και με συνέπεια χωρίς να υποπίπτεις σε αντιφάσεις. Μία τέτοια πολιτική δεν διέθετε, ούτε διαθέτει η Δημοτική Αρχή για τα Βίλια. Αν την διέθετε δεν θα πρότεινε τα Βίλια ως έδρα  του Τμήματος Τροφίμων και Οίνου του, υπό ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, αλλά ως έδρα του Τμήματος Τουρισμού του εν λόγω ιδρύματος.

Περαιτέρω η  κα Δήμαρχος στη σχετική της εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο, παρά τις όποιες διάσπαρτες ορθές επισημάνσεις της σχετικά με την ανάγκη προστασίας των Βιλίων ως κοινωνικού και οικιστικού χώρου με ιστορική και πολιτιστική συνέχεια, δεν αρθρώνει καμία εναλλακτική πειστική πρόταση σχετικά με την δυνατότητα επίτευξης διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης με τη δημιουργία ισχυρής  και αξιόπιστης παραγωγικής βάσης, με έμφαση στην αύξηση της απασχόλησης και την προστασία της εδαφικής και κοινωνικής συνοχής των Βιλίων. Αν πραγματικά κάποιος επιθυμεί την πραγματική και όχι την εικονική ανάπτυξη των Βιλίων, πρέπει να διαθέτει συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση, όχι μόνο για να ανατρέψει μία, ενδεχομένως άστοχη πολεοδομική μελέτη, αλλά για να θέτει προς υλοποίηση  μία αναπτυξιακή προοπτική, που αρμόζει στον τόπο.

Οι επισημάνσεις μου αυτές λαμβάνουν χώρα όχι με αποκλειστικό σκοπό την κριτική της Δημοτικής Αρχής ως προς την διαχείριση του σχεδίου πόλης των Βιλίων. Γίνονται κυρίως για να αποτελέσουν αφορμή για να ξεκινήσει ένας, σε δημοκρατική βάση, παραγωγικός διάλογος, που θα αποβλέπει στην κατάρτιση ενός βιώσιμου σχεδίου πόλης, που αξίζει να έχουν τα Βίλια.

Παναγιώτης Κουτσουλέλος






 

Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής: Τη λογική της γκουστέρας ακολουθούν Δημοτική Αρχή και Αντιπολίτευση

Η γκουστέρα είναι ένα μικρό ερπετό (σαύρα), που το συναντάμε σ' ολόκληρη σχεδόν την ελληνική ύπαιθρο. Κύρια χαρακτηριστικά του ερπετού αυτού, είναι η μεγάλη δυνατότητα προσαρμογής στο περιβάλλον, οι επαυξημένες ικανότητες σωματικής του ισορροπίας ακόμη και στις υδάτινες επιφάνειες και το λοφίο της, που θυμίζει στέμμα. 

Τα χαρακτηριστικά του συμπαθούς αυτού ερπετού φαίνεται ότι θέλησαν να ενσωματώσουν στην δική τους πολιτική λογική τόσο η Δημοτική Αρχή, όσο και η Δημοτική Αντιπολίτευση στην περίπτωση των σχετικών προτάσεων, που υποβλήθηκαν για την ίδρυση και λειτουργία του νεοσύστατου Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Με την, με αριθμό 1/2018, πράξη του, το Δημοτικό Συμβούλιο Μάνδρας Ειδυλλίας, αποφάσισε κατά πλειοψηφία να προτείνει προς το Υπουργείο Παιδείας, Ερευνας & Θρησκευμάτων τη δημιουργία Τμήματος Επιστημών Οίνου, Αμπέλου και Ποτών, της Σχολής Επιστημών Τροφίμων του προαναφερόμενου πανεπιστημιακού ιδρύματος στην Τοπική Κοινότητα Βιλίων, στον χώρο όπου στεγαζόταν η Σχολή Πυροσβεστικής.

Θα πρέπει να αναφερθεί στο σημείο αυτό, ότι η εν λόγω απόφαση, που ελήφθη στις 5 Φεβρουαρίου 2018 δημοσιεύθηκε (αναρτήθηκε ηλεκτρονικά δημοσίως) στις 9 Μαρτίου 2018, δημιουργώντας εύλογα ερωτηματικά για την, επί 40 ημέρες, απόκρυψή της.

Όπως έχουμε επισημάνει και σε άλλα σημειώματα μας η απόφαση αυτή είναι καταστροφική για την ισόρροπη ανάπτυξη του Δήμου μας, δεδομένου ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του, αφενός τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες και προοπτικές ανάπτυξης κάθε Δημοτικής και Τοπικής Κοινότητας και αφετέρου τις εκπαιδευτικές ανάγκες. Αν τις λάμβανε υπόψη του το Δημοτικό Συμβούλιο τότε θα αποφάσιζε τη λειτουργία  Τμήματος Οίνου, Αμπέλου και Ποτών στο Κριεκούκι, Τμήματος Διοίκησης Τουρισμού στα Βίλια και Τμήματος Αρχειονομίας & Βιβλιοθηκονομίας στη Μάνδρα.

Αν βασικό κριτήριο για την επιλογή των Βιλίων ήταν και είναι για την απόφαση αυτή η αξιοποίηση ενός κτιρίου στρατωνισμού και εκπαίδευσης σε ειδικές επιχειρησιακές ανάγκες πολιτικής προστασίας, όπως αυτό της Σχολής της Πυροσβεστικής, τότε αυτοί που την έλαβαν έχουν μηδαμινή ή ελάχιστη σχέση με την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και τις λειτουργικές της ανάγκες. Σε κάθε περίπτωση το μοναδικό κριτήριο αυτό λειτουργεί υπονομευτικά και για την επιλογή των Βιλίων ως έδρα του προαναφερόμενου Τμήματος, δεδομένου ότι είναι αδύναμο έναντι των κριτηρίων επιλογής της έδρας του, που έχει προτείνει ο Δήμος Μεγαρέων, ο οποίος στην σχετική του πρόταση, πέρα από την κάλυψη των κτιριακών αναγκών επικαλείται και το ουσιώδες κριτήριο της δημιουργικής σύνδεσης της εκπαίδευσης με την τοπική παραγωγική διαδικασία.

Η ευθύνη για την καταστροφική αυτή απόφαση δεν βαρύνει μόνον την σημερινή Δημοτική Αρχή, ως πλειοψηφούσα και διοικούσα δημοτική παράταξη, που έλαβε τη σχετική πρωτοβουλία για τη λήψη της. Βαρύνει και τις αντιπολιτευτικές δημοτικές παρατάξεις των κ.κ. Γεωργίου Δρίκου και Αθανασίου Πανωλιάσκου. Οι παρατάξεις αυτές, όντας επί σειρά ετών ανύπαρκτες ως προς τις δράσεις, τις πρωτοβουλίες και τις εν γένει ενέργειές τους, έδωσαν  (αν όχι για πολλοστή), για μία ακόμη φορά, όχι απλά το περιθώριο, αλλά ολόκληρο το γήπεδο στην δημοτική πλειοψηφία της κας Ιωάννας Κριεκούκη, να "αλωνίζει", υλοποιώντας ανενόχλητη την πολιτική της. 

Και όχι μόνον αυτό στην προκειμένη περίπτωση. Οι αντιπολιτευτικές αυτές παρατάξεις, μη διαθέτοντας καμία εναλλακτική πρόταση για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής στον τόπο μας, με την ανυπαρξία τους, ουσιαστικά, αν δεν ανέχονται, αποδέχονται την, με αριθμό 1/2018, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αν δεν την ανέχονταν ή δεν την αποδέχονταν, θα είχαν διαφορετικές λύσεις για το ζήτημα, που θα προέβαλαν και θα διεκδικούσαν όχι μόνο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο ή στα Συμβούλια των Κοινοτήτων, αλλά και μέσα στις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες του Δήμου μας. Όμως δεν το έκαναν, όπως και δεν το έκαναν και για άλλα κορυφαία ζητήματα του τόπου μας (Λ.χ. Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής).

Τόσο η Δημοτική Αρχή όσο  και η Δημοτική Αντιπολίτευση φαίνεται να "βολεύονται" με την απόφαση αυτή, αποδεχόμενες την  εξής λογική: Για να μη λέει ο κόσμος ότι δεν υποβάλουμε προτάσεις για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, "φτιάχνουμε" μία στο γόνατο, χωρίς εμπεριστατωμένα στοιχεία και επιχειρήματα, προτείνουμε τα Βίλια χωρίς εκπαιδευτικά και λειτουργικά κριτήρια, αλλά με βάση την ψηφοθηρία και λαμβάνοντας υπόψη και τον τόπο καταγωγής επικεφαλής παρατάξεων, αφήνουμε τους άλλους να διαμαρτύρονται χαρακτηρίζοντας τους ενίοτε ως τοπικιστές, μισαλλόδοξους και ανερμάτιστούς και στο τέλος "Έχει ο Θεός".

Η λογική αυτή, που απορρέει από την εν γένει βλαχοδημαρχιακή αντίληψη ως προς την μορφή και το περιεχόμενο του τρόπου λειτουργίας της Τοπικής Διοίκησης, έχει να κάνει στην προκειμένη περίπτωση με την λογική των ευέλικτων ισορροπιών με αποκλειστικό στόχο την θήρευση πολυπόθητων ψήφων και κυρίαρχο σκοπό την εξασφάλιση του στέμματος της τοπικής εξουσίας. Πρόκειται για την λογική, που έχει τα χαρακτηριστικά του συμπαθούς ερπετού, που αναφέρουμε στην αρχή του σημειώματος μας αυτού. Πρόκειται για τη λογική της γκουστέρας......

Κριεκούκι 10 Μαρτίου 2018

Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος