ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

 

Η κυβερνητική επιλογή υποβάθμισης του θεσμού των Κοινοτήτων έχει ήδη δημιουργήσει εντονότατες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες ιδιαίτερα της Ελληνικής υπαίθρου. Οι αντιδράσεις αυτές, που αφορούν στην απόκρουση των μεταρρυθμίσεων, που προωθούνται με το, υπό ψήφιση νομοσχέδιο «ΕΚΛΟΓΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ», σχετίζονται κυρίως με τον προτεινόμενο τρόπο ανάδειξης των Κοινοτικών οργάνων, κύρια χαρακτηριστικά του οποίου είναι η κατάργηση της χωριστής κάλπης και η εξάρτηση της εκλογικής τους ανάδειξης από τον δημοτικό συνδυασμό, πράγμα το οποίο συνιστά νόθευση της λαϊκής βούλησης. Οι αντιδράσεις αυτές εκδηλώθηκαν από τον χρόνο δημοσίευσης του σχεδίου νόμου με εκδόσεις εκατοντάδων ψηφισμάτων από τα , ανά την επικράτεια, Κοινοτικά Συμβούλια, αλλά και από δεκάδες Δημοτικά Συμβούλια, όπου ρητά και κατηγορηματικά δηλώνεται η άρνηση των απαξιωτικών μεταρρυθμίσεων και η ανάγκη θεσμικής ενίσχυσης των Κοινοτήτων.  Περαιτέρω και παράλληλα, η ανάγκη οργανωμένης και αποτελεσματικής παρέμβασης, ώθησε περί τις 1.000 περίπου Κοινότητες της χώρας να συγκροτήσουν Πανελλήνιο Δίκτυο Κοινοτήτων, το οποίο πλέον διατυπώνει επεξεργασμένο συλλογικό λόγο, αξιώνοντας  πρόσθετες αρμοδιότητες και πόρους και σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για τη  δημοκρατική λειτουργία μίας πολυεπίπεδης τοπικής διακυβέρνησης.

Καθίσταται συνεπώς προφανές ότι έναντι της κυβερνητικής πολιτικής, που έχει επιλέξει να καταργήσει ή να αποδυναμώσει  συμμετοχικούς θεσμούς, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και στην  ενδυνάμωση της τοπικής δημοκρατίας, ένα νέο ακηδεμόνευτο μαζικό κίνημα έχει γεννηθεί. Ένα κίνημα, που στους χαλεπούς καιρούς του κοινωνικού περιορισμού, αρθρώνει ουσιώδη λόγο αντίστασης και αξίωσης για την προάσπιση του δημόσιου χώρου και των πολιτικών δικαιωμάτων. 

 

Και ενώ έχει ολοκληρωθεί ήδη η διαβούλευση επί των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων και το σχέδιο νόμου άγεται στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, καθοριστική προβάλλει η ανάγκη ποιοτικής αναβάθμισης του κοινοτικού κινήματος, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις εξελίξεις, που διαμορφώνονται τόσο με την ψήφισή του, όσο και κυρίως με την πορεία της εφαρμογής του στις επερχόμενες εκλογές του Οκτωβρίου του 2023, αλλά ενδεχομένως και μετά από αυτές.

 

Η ποιοτική αναβάθμιση του κοινοτικού κινήματος σχετίζεται άμεσα, μεταξύ άλλων και με την ανάγκη κτήσης ορισμένων χαρακτηριστικών, που θα το προσδιορίζουν. Συγκεκριμένα το κοινοτικό κίνημα οφείλει στην πορεία του για την καταξίωσή του να:

α) Να παραμείνει ακηδεμόνευτο. Ο βαθμός της συσπείρωσης κοινοτικών εκπροσώπων από όλη των επικράτεια, ανεξάρτητα από την πολιτική τους προέλευση και θέση, είναι υψηλός και πρωτοφανής όχι μόνον για τα αυτοδιοικητικά δεδομένα. Ο ακηδεμόνευτος χαρακτήρας του κινήματος εγγυάται την δημιουργική του πορεία και καταξίωση σε αποσυσχετισμό με ένα, κατά γενική παραδοχή και ομολογία, παρακμιακό πολιτικό σύστημα, του οποίου η αρνητική προσφορά έχει ήδη αξιολογηθεί και αποτιμηθεί από τους πολίτες.      

 

β) Να είναι πιστό σε ουσιώδεις δημοκρατικές αρχές.  Τόσο η αυτοδιοικητική παράδοση, όσο και κυρίως η ανάγκη αναβάθμισης του ρόλου πολίτη σε ουσιαστικό συνδιαμορφωτή της προοπτικής του τόπου του, επιβάλλουν στο κίνημα να αναδείξει την άμεση δημοκρατία και τον κοινωνικό έλεγχο ως βασικές αρχές, που θα διέπουν την θεσμική λειτουργία των Κοινοτήτων.

 

γ) Να προβάλλει τον κοινωνικό ρόλο του θεσμού. Με βάση την αρχή της εγγύτητας, οι Κοινότητες μπορούν να αποτελέσουν τον θεσμό εκείνο, που θα παρεμβαίνει αποφασιστικά για την πρακτική εφαρμογή κάθε μορφής κοινωνικής αλληλεγγύης και για την επιστήριξη της κοινωνικής πρόνοιας και της πρωτοβάθμιας υγείας, της οποία η απουσία, στον καιρό της πανδημίας, είναι χαρακτηριστική.   

 

δ) Να είναι πατριωτικό. Οι Κοινότητες υλοποιώντας την θεσμική τους αποστολή, τονίζουν και ενδυναμώνουν το ενδιαφέρον για τους τόπους μας, τα χωριά και τις γειτονιές μας. Η εκτέλεση αυτής της αποστολής είναι ανάγκη να συνεπιφέρει και το συνολικό μας ενδιαφέρον για την πατρίδα. Με μορφές πανελλαδικής συνεργασίας, οι Κοινότητες θα έχουν την δυνατότητα να επεξεργάζονται να προτείνουν αναπτυξιακά σχέδια στα πλαίσια της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και στην προοπτική διαμόρφωσης μίας επιτέλους εθνικής αναπτυξιακής πορείας. Σχέδια, που θα συνυφαίνουν την δημιουργική τοπική προοπτική με την συνολική κοινωνικο-οικονομική ανάταξη της χώρας.

 

Μοχλός και μέσο για να κτήσει το Δίκτυο τα χαρακτηριστικά του ακηδεμόνευτου, δημοκρατικού, κοινωνικού και πατριωτικού κινήματος, είναι ο  τρόπος  ύπαρξης και λειτουργίας του, δηλαδή η οργάνωσή του. Για τα δομικά στοιχεία της οργάνωσης αυτής και για τις αρχές, που θα διαπνέουν την λειτουργία της, θα επανέλθω σε μελλοντικό μου σημείωμα.

 

Κοινότητα Ερυθρών του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας – Αττικής 23.03.2021

 

Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος

Πρόεδρος της Επιτροπής Διοικητικής Υποστήριξης της Κοινότητας Ερυθρών

      

     

 

 

 

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ: Πορεία προς μία οργανωμένη παρέμβαση

 Είναι γνωστό, ότι από τις 4 Μαρτίου 2021 έχει τεθεί σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών με τον τίτλο «Εκλογή Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών». Πρόκειται για το σχέδιο νόμου, με το οποίο, ενώ δεν φέρονται να θίγονται οι αρμοδιότητες και η αποστολή των Κοινοτήτων, όπως αυτή θεσμοθετήθηκε με τον Ν.3852/2010 («ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ») εν τούτοις, με τις προτεινόμενες διατάξεις, αφενός ένα μεγάλο μέρος τους καταργείται και αφετέρου περιορίζεται δραστικά ο ρόλος τους ως κοιτίδων συμμετοχής των πολιτών.

Έναντι των προτεινόμενων νομοθετικών αλλαγών, οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν. Ήδη 1.000 και πλέον Κοινότητες ανά την επικράτεια  έχοντας συγκροτήσει Πανελλαδικό Δίκτυο, δηλώνουν, δια των συμβουλίων και των εκπροσώπων τους, ρητά και κατηγορηματικά κατ΄αρχάς ότι αποκρούουν τις αλλαγές αυτές και περαιτέρω αξιώνουν πρόσθετες αρμοδιότητες και πόρους και σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για τη  δημοκρατική λειτουργία μίας πολυεπίπεδης τοπικής διακυβέρνησης. Περαιτέρω τόσο το Πανελλαδικό Δίκτυο αυτό, όσο και αντίστοιχα περιφερειακά, που έχουν ήδη συγκροτηθεί, επεξεργάζονται διαφόρων μορφών και περιεχομένων κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις προκειμένου να ενισχύσουν τον αγώνα τους και να τον καταστήσουν αποτελεσματικό. 

Έχει καταστεί προφανές ότι έναντι της κυβερνητικής πολιτικής, που έχει επιλέξει να καταργήσει ή να αποδυναμώσει  συμμετοχικούς θεσμούς, που συμβάλλουν την ανάπτυξη και ενδυνάμωση της τοπικής δημοκρατίας, ένα νέο ακηδεμόνευτο μαζικό κίνημα έχει γεννηθεί. Ένα κίνημα, που στους χαλεπούς καιρούς του κοινωνικού περιορισμού, αρθρώνει ουσιώδη λόγο αντίστασης και αξίωσης για την προάσπιση του δημόσιου χώρου και των πολιτικών δικαιωμάτων. 

 

Ο χρόνος παρέρχεται, η διαβούλευση ολοκληρώνεται στις 18.03.2021 και η κυβέρνηση δείχνει (τουλάχιστον προς το παρόν) αποφασισμένη να  φέρει ως έχει, και σε άμεσο χρόνο, το προτεινόμενο νομοσχέδιο  προς ψήφιση ενώπιον του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί εύλογα το ερώτημα στους εκπροσώπους των Κοινοτήτων : «Τι κάνουμε μέχρι να ψηφισθεί το νομοσχέδιο και τι μετά την ψήφισή του;». Πρόκειται ουσιαστικά για ερώτημα, που σχετίζεται άμεσα με την ύπαρξη του κινήματος των Κοινοτήτων και την συνέχιση αυτού, το οποίο, αν δεν καθορίζει, επηρεάζει τα μέγιστα, τη ποιότητα και την προοπτική του αγώνα.

 

Κατ΄αρχάς και μόνον το γεγονός ότι ενεργοί πολίτες, ως εκπρόσωποι των Κοινοτήτων, από όλα τα σημεία της επικράτειας κατόρθωσαν να συναντηθούν, να ανταλλάξουν απόψεις και προβληματισμούς και γενικότερα να αρθρώσουν λόγο, αποτελεί ένα λίαν θετικό γεγονός, που υπερβαίνει την σύγχρονη Ελληνική κοινωνικο-πολιτική πραγματικότητα, που χαρακτηρίζεται από την περιθωριοποίηση του πολίτη, την απαξίωση της συλλογικής δράσης και την καταβαράθρωση του δημόσιου διαλόγου.

 

Το Πανελλήνιο Δίκτυο, οφείλει, κατά την κρίση μου, να λάβει σοβαράτοτα υπόψη την προαναφερόμενη διαπίστωση και να ακολουθήσει μία συγκεκριμένη στρατηγική, που θα αρθρώνεται στην βάση δύο χρονικών διαστημάτων : αυτού που απομένει μέχρι και την ψήφιση του νομοσχεδίου και αυτού που μεσολαβεί μετά την ψήφιση και μέχρι τη εφαρμογή του (Οκτώβριος 2023).

 

Κατά το πρώτο χρονικό διάστημα, το Δίκτυο οφείλει, να προβεί σε μία σειρά από ενέργειες και παρεμβάσεις, που σχετίζονται με την αριθμητική του διεύρυνση, την κατανόηση από τις τοπικές κοινωνίες του θεσμικού ρόλου των Κοινοτήτων και κυρίως την αποτροπή της απαξιωτικής, για τον θεσμό, κυβερνητική πολιτικής. Πρόκειται για ενέργειες και παρεμβάσεις, που ήδη λαμβάνουν χώρα και που πρέπει να αναβαθμισθούν ποιοτικά και να εμπλουτισθούν με αποτελεσματική  επικοινωνιακή πολιτική.

 

Κατά το επόμενο χρονικό διάστημα, και ενώ κατά την πολιτική  πορεία των πραγμάτων νομοσχέδιο θα έχει ήδη ψηφισθεί και θα έχει καταστεί νόμος, το Δίκτυο οφείλει να συγκροτηθεί οργανωτικά, προκειμένου να αντεπεξέλθει με επάρκεια στην πραγματικότητα, που θα τρέχει έως τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές και κυρίως στις ανάγκες ενός ακηδεμόνευτου μαζικού κινήματος, που θα διεκδικεί και θα αξιώνει  την ανάδειξη και κατοχύρωση των Κοινοτήτων ως κορυφαίου θεσμού τοπικής δημοκρατίας, ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, ουσιαστικής διαβούλευσης και κοινωνικού ελέγχου.

 

Πριν όμως, ή και κατά την οργανωτική αυτή συγκρότηση, οφείλουμε να προσδιορίσουμε θεσμικά τον ρόλο αυτής της δομής κυρίως έναντι των αντίστοιχων δομών των δήμων και της Κεντρικής Διοίκησης. Για τον λόγο αυτόν πρέπει εξ αρχής να προσδιορίσουμε τον θεσμικό ρόλο και την αποστολή των Κοινοτήτων. Θα πρέπει συνεπώς να ληφθούν υπόψη τα εξής:

α) Η Κοινότητα, δεν συναποτελείται από όργανα που εκδίδουν πράξεις δεσμευτικού χαρακτήρα ή κανονιστικές πράξεις, παρά μόνον πράξεις γνωμοδοτικού ή εισηγητικού χαρακτήρα. Οι εξαιρέσεις, που απορρέουν από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα αυτόν. Αν είχαν την νομική δυνατότητα να εκδίδουν τέτοιες πράξεις, θα κατατάσσονταν στην αυτοδιοικητική δομή ως πρόσθετος αυτοδιοικητικός βαθμός, πράγμα που αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 102 παρ.1 του Συντάγματος, όπου, ως προς την διοίκηση των τοπικών υποθέσεων, αναφέρεται η πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, δηλαδή οι Δήμοι και η δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση, δηλαδή οι Περιφέρειες.

 

β) Η Κοινότητα, συνεπώς αποτελεί θεσμό ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, της οποίας τα όργανα, ως θεσμοί λαϊκής συμμετοχής μεταφέρουν προς τον Δήμο αιτήματα και προς τους πολίτες τις αποφάσεις των δημοτικών οργάνων που αφορούν την τοπική κοινωνία, που εκπροσωπούν. Αυτή η ροή input αιτημάτων και output αποφάσεων συνιστά και την θεσμική αποστολή της Κοινότητας.

 

γ) Η Κοινότητα ως θεσμός ενδοδημοτικής αποκέντρωσης και λαϊκής συμμετοχής, έχει δυναμικά και όχι στατικά χαρακτηριστικά. Ειδικότερα ο θεσμός αυτός ενδυναμώνεται ή αποδυναμώνεται αντίστοιχα με βάση τον βαθμό συμμετοχής και παρέμβασης των μεν πολιτών στις προβλεπόμενες διαδικασίες, των δε Κοινοτικών Οργάνων στην διεύρυνση των στόχων τους και κυρίως των δράσεών τους. ΄

 

δ) Τα Κοινοτικά Όργανα αποτελούν θεσμούς πολιτικο-συμμετοχικούς, σε αντιδιαστολή με τα Δημοτικά Όργανα, που αποτελούν θεσμούς με πολιτικο-διοικητικό περιεχόμενο.

 

Με βάση τα όσα προαναφέρονται η προτεινόμενη οργανωτική δομή, λόγω του θεσμικού ρόλου των Κοινοτήτων, που θα εκπροσωπεί, θα πρέπει να είναι αποσυσχετισμένη από οποιαδήποτε αντίστοιχη δομή των Δήμων, τόσο σε περιφερειακό (Π.Ε.Δ.),όσο και σε εθνικό επίπεδο (Κ.Ε.Δ.Ε.). Η οργανωτική δομή των Κοινοτήτων θα αποτελεί ένωση για την προάσπιση, ανάδειξη και βελτίωση ενός θεσμού πολιτικής συμμετοχής έναντι της αντίστοιχης ένωσης των Δήμων, που αποτελεί ένωση για την προαγωγή ενός πολιτικο-διοικητικού θεσμού.

 

Η ίδρυση και λειτουργία της προτεινόμενης δομής θα πρέπει να ανατεθεί στην κανονιστική αρμοδιότητα της Κεντρικής Διοίκησης κατά τρόπο ανάλογο με τις υφιστάμενες οργανωτικές δομές των Δήμων. Ωστόσο, μέχρι να λάβει χώρα έκδοση σχετικής κανονιστικής πράξης ή σε περίπτωση ρητής ή σιωπηρής άρνησης έκδοσής της, η προτεινόμενη δομή θα πρέπει να λειτουργεί με την νομική μορφή του σωματείου του Αστικού Κώδικα, ως ένωση εκπροσώπων Κοινοτήτων.

 

Οι σκοποί της λειτουργίας της προτεινόμενης δομής, θα είναι πέρα από την εν γένει ανάδειξη, προβολή και προώθηση του θεσμού, κυρίως η παροχή κάθε μορφής και περιεχομένου, διοικητικής υποστήριξης προς τα μέλη – Κοινότητες.

 

Κοινότητα Ερυθρών 110.3.2021

Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος

Πρόεδρος της Επιτροπής Διοικητικής Υποστήριξης της Κοινότητας Ερυθρών του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής 

 

Έ

ΕΡΥΘΡΕΣ-ΑΤΤΙΚΗΣ: Η Κοινότητά μας είναι η ψυχή μας

 

Οι Κοινότητες, ανεξάρτητα από τον τρόπο και το περιεχόμενο της λειτουργίας τους αποτελούν διαχρονικά θεσμό, που εισέφεραν αρχικά όχι μόνον  στην οργάνωση της λειτουργίας και δράσης των τοπικών κοινωνιών, αλλά και στην ενίσχυση του αντιστασιακού φρονήματος του Ελληνισμού ως συστατικού στοιχείου της εθνικής μας συνείδησης  και μεταγενέστερα στην άμεση διαχείριση κάθε είδους  προβλήματος, που προέκυπτε είτε από τη καθημερινότητα, είτε από τις τοπικές και υπερτοπικές αναπτυξιακές ανάγκες.

Ο διαχρονικός ρόλος του θεσμού αυτού ανέδειξε τις Κοινότητες σε μάχιμο συμπαραστάτη των πολιτών στις διεκδικήσεις τους για την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους με καθοριστικό ρόλο στην τοπική και εθνική ανάπτυξη. Οι Κοινότητες λειτουργούσαν και λειτουργούν στην βάση της συσπείρωσης και της συμμετοχής των πολιτών, που αντιπροσωπεύουν και για το λόγο αυτόν δίκαια χαρακτηρίζονται ως θεμέλια και κύτταρα της δημοκρατικής λειτουργίας.

Η Ελληνική Πολιτεία με τον Ν. 3852/201 («ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ») καθιέρωσε – στα πλαίσια της ανταπόκρισης του νομοθέτη στο ειδικότερο κάλεσμα της Ευρωπαϊκής Συνθήκης της Λισσαβόνας για την αναγκαιότητα συμμετοχής των πολιτών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, που τους αφορούν (αρχή της εγγύτητας) – τον θεσμό των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων. Οι Κοινότητες, με βάση την θεσμική τους συγκρότηση αποτελούν θεσμό ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, της οποίας τα όργανα (Συμβούλιο της Κοινότητας, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Κοινότητας και Συνέλευσης των Κατοίκων της Κοινότητας) , ως θεσμοί λαϊκής συμμετοχής μεταφέρουν προς τους Δήμους αιτήματα και προς τους πολίτες τις αποφάσεις των Δημοτικών Οργάνων, που αφορούν τη τοπική κοινωνία, που εκπροσωπούν. Στην συνέχεια με τον Ν. 4555/2018, χωρίς να θιγεί το ουσιαστικό περιεχόμενο της λειτουργίας των Κοινοτήτων, έγιναν περιορισμένες βελτιωτικές παρεμβάσεις στην κατεύθυνση της σχετικής αυτονομίας, κυρίως με τον αποσυσχετισμό της εκλογής των κοινοτικών οργάνων από την εκλογή των δημοτικών (ξεχωριστές κάλπες).

Παρά τις διοικητικές δυσλειτουργίες, που προέκυπταν και προκύπτουν κυρίως από την ενδυνάμωση του δημαρχοκεντρικού μοντέλου σε βάρος της όποιας αποκεντρωμένης λειτουργίας, που κατά τα λοιπά προωθούσε το θεσμικό καλλικρατικό πλαίσιο (σε πλήρη μάλιστα αντίθεση με τις διακηρυκτικές  αρχές που ευαγγελιζόταν), οι Κοινότητες κατόρθωσαν, έστω και περιορισμένα να επιτελέσουν τον ρόλο τους. Έτσι τα Κοινοτικά Όργανα, ως πολιτικο-συμμετοχικοί θεσμοί, κατέβαλαν και καταβάλλουν αξιόλογες προσπάθειες, που βασίζονταν στην δημιουργική συμμετοχή των πολιτών σε διαδικασίες συνδιαμόρφωσης, κάθε μορφής και περιεχομένου αναπτυξιακών προγραμμάτων, που αφορούσαν τις Κοινοτικές επικράτειες. Παρά τις αντιξοότητες, που προκαλούνταν κυρίως από τον διοικητικό συγκεντρωτισμό και τις γενικότερες δυσμενείς κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, τα Κοινοτικά Όργανα, κατέβαλαν ιδιαίτερες προσπάθειες και έδωσαν τον δικό τους αγώνα για να οργανώνουν και να προωθούν κάθε συλλογική διεκδίκηση των πολιτών για των εντοπισμό των προβλημάτων, την ιεράρχηση τους και την υποβολή προτάσεων για την επίλυσή τους. Με λίγα λόγια τα Κοινότητες προσπάθησαν και προσπαθούν να αναδείξουν τη συμμετοχική δημοκρατία ως βασικό συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της λειτουργίας τους. Παρά την έλλειψη θεσμικής εμπειρίας και την ύπαρξη κραυγαλέων νομικών ασαφειών ως προς το περιεχόμενο της διοικητικής τους δράσης, οι Κοινότητες συνέβαλαν και συμβάλλουν καθοριστικά στη αποτελεσματική λειτουργία των Ο.Τ.Α. με την κατοχύρωση και ανάπτυξης της τοπικής δημοκρατίας.

 

Η ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας του θεσμού των Κοινοτήτων, προέκυπτε και προκύπτει για το σύνολο των Ο.Τ.Α. της επικράτειας και ιδιαίτερα γι΄αυτούς, που παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας - Αττικής. Ο Δήμος αυτός, γέννημα και θρέμμα των καλλικρατικών μεταρρυθμίσεων, διακρίνεται από πολυποίκιλα γεωμορφολογικά στοιχεία, καλύπτει μία τεράστια έκταση  μεγέθους 426,197 τετραγωνικών χιλιομέτρων, διαθέτει μικρό πληθυσμό της ποσοτικής τάξης των 17.885 κατοίκων, συναποτελούμενο από τέσσερις (4) γεωγραφικά διάσπαρτες Κοινότητες (Μάνδρας, Ερυθρών, Βιλίων και Οινόης) στις οποίες περιλαμβάνονται και 23 επίσης διάσπαρτοι οικισμοί. Λόγω των ιδιαιτέρων αυτών χαρακτηριστικών ο εν λόγω Δήμος, μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά  με πλήρη ανάπτυξη της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης και συνεπώς με την ενίσχυση της λειτουργίας των Κοινοτήτων. Κάθε άλλο μοντέλο διοίκησης, αδυνατεί να αντιμετωπίσει την διαμόρφωση και εφαρμογή ενός ορθολογικού προγραμματισμού, που θα συμβάλει καθοριστικά στην ενδοδημοτική συνοχή, με την άρση, κυρίως, των όποιων αναπτυξιακών ανισοτήτων και συνακόλουθα στην ενδυνάμωση της κοινής δημοτικής συνείδησης.

 

Στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής ανήκουν και οι Ερυθρές (Κριεκούκι), μία κωμόπολη, που βρίσκεται στο απώτατο βορειοδυτικό άκρο της Αττικής, η οποία μέχρι και το έτος 2010, και μέχρι τις αναγκαστικές συνενώσεις των Ο.Τ.Α, που επέβαλε το καλλικρατικό θεσμικό πλαίσιο, αποτελούσε αυτοτελή Δήμο. Στις αρχές του έτους 2019, οι πολίτες των Ερυθρών, θέλοντας να ενδυναμώσουμε τον κοινό μας αγώνα για ανάπτυξη και προκοπή του τόπου μας, αποφασίσαμε να πάρουμε την τύχη του χωριού μας στα χέρια μας. Αξιοποιώντας τις λυμφατικές μεταρρυθμίσεις του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» θέσαμε ως βασικές αρχές για την περαιτέρω λειτουργία της Κοινότητας Ερυθρών την Τοπική Αυτονομία, την Άμεση Δημοκρατία, την Κοινωνικό Έλεγχο και την Παραγωγική Ανασυγκρότηση του τόπου μας. Οι συμπολίτες μας έχοντας ως κίνητρο εκλογικής προτίμησης την ανάγκη επιβίωσης του τόπου μας και την περαιτέρω ισόρροπη ανάπτυξη, αναγνώρισαν την αξία των διακηρυκτικών μας αρχών, αλλά και την αποφασιστικότητά μας να πορευθούμε στον δρόμο του αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, μακριά από τα οποία συμφέροντα και τις όποιες μικροπολιτικές επιδιώξεις, επικύρωσαν με ένα συντριπτικό αποτέλεσμα (65%) τις αρχές και τις επιδιώξεις μας.

Σήμερα η Κοινότητα Ερυθρών, λειτουργεί σε συνθήκες διαφάνειας, δημοκρατικών ανοιχτών διαδικασιών (με τις τακτικές συνεδριάσεις του Συμβουλίου και την ανάδειξη της Συνέλευσης των Κατοίκων ουσιαστικά σε ανώτερο Κοινοτικό Όργανο), με την διεύρυνσης της συμμετοχή των πολιτών (Θεματικές Επιτροπές), δίνοντας περαιτέρω και παράλληλα την μάχη της τόσο για υλοποίηση ενός φιλόδοξου αναπτυξιακού προγράμματος, όσο και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας.        

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε σχετικά με το περιεχόμενο του σχεδίου νόμου, που παρουσίασε ο Υπουργός Εσωτερικών στο Υπουργικό Συμβούλιο (31.01.2021), με το οποίο προβλέπονται σημαντικές αλλαγές στο θεσμικό αυτοδικοικητικό πλαίσιο. Οι αλλαγές αυτές, οι οποίες προωθούνται, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, συνίστανται, μεταξύ άλλων στην κατάργηση της ξεχωριστής κάλπης για την ανάδειξη των Κοινοτικών Οργάνων, στην κατάργηση των Κοινοτήτων στις έδρες κάθε Δήμου, στο περιορισμό του αριθμού των Κοινοτικών Συμβούλων, στην μετατροπή των Κοινοτικών Συμβούλων σε προέκταση και εξάρτημα των υποψηφίων των Δημοτικών Συνδυασμών και κυρίως στην υποβάθμιση των Κοινοτήτων με την συγκέντρωση και μεταφορά αρμοδιοτήτων στα κεντρικά Δημοτικά Όργανα.

 

Οι προτεινόμενες αλλαγές, δεν συνιστούν παρά υποβάθμιση της τοπικής δημοκρατίας στο πλαίσιο της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης και απαξιωτικές επιλογές, για όλους εμάς, που αγωνισθήκαμε και εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε για την ουσιαστική συμμετοχή μας στην λήψη αποφάσεων, που μας αφορούν, στην κατάρτιση κάθε είδους προγραμμάτων έργων και δράσεων και στον κοινωνικό έλεγχο των δημοτικών πεπραγμένων. Συνιστούν ουσιαστικά στέρηση της δυνατότητάς μας να σχεδιάζουμε την προοπτική και γενικότερα το μέλλον του τόπου μας σύμφωνα με τις οραματικές επιδιώξεις και επιθυμίες μας. Πρόκειται για στέρηση, που θα μας μετατρέπει από πολίτες, που υπάρχουν και λειτουργούν στο πλαίσιο μίας Κοινότητας, που οι ίδιοι διαμορφώνουν, σε κατοίκους ενός οικιστικού συγκροτήματος που αναμένουν άβουλοι την έλευση ενός αδιόρατου μέλλοντος, που άλλοι προετοιμάζουν. Πρόκειται ουσιαστικά για στέρηση ψυχής. Γιατί ψυχή για εμάς είναι η ζώσα Κοινότητα, που υπάρχει, στηρίζεται και αναπαράγεται από την δυνατότητα των πολιτών της να την διαχειρίζονται και να την διοικούν. Οι προτεινόμενες αλλαγές δεν αποτελούν παρά ένα βόλι στην καρδιά της τοπικής δημοκρατίας και στην ψυχή μας, που δεν είναι άλλη από την Κοινότητα Ερυθρών, του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής. Και επειδή στην προκειμένη περίπτωση η απώλεια ψυχής ισοδυναμεί με την κοινωνική μας απαξίωση, με την παρούσα δηλώνουμε ότι θα αγωνισθούμε με κάθε μέσο και με κάθε  τρόπο ενάντια σε κάθε μέτρο στέρησης των κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

 

Θα αγωνισθούμε και  μάλιστα όχι μόνο για την μη εφαρμογή των προτεινόμενων νομοθετικών αλλαγών, αλλά και για  την περαιτέρω αναβάθμιση των Κοινοτήτων, διεκδικώντας περαιτέρω αρμοδιότητες και πόρους και σαφές και ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο, με συνταγματική μάλιστα κατοχύρωση, για τη  δημοκρατική λειτουργία μίας πολυεπίπεδης τοπικής διακυβέρνησης.

Κοινότητα Ερυθρών 6^η Φεβρουαρίου 2021

Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος

Μέλος της  Επιτροπής Διοικητικής Υποστήριξης της Κοινότητας Ερυθρών

2.500 χρόνια από την κοσμοιστορική μάχη των Πλαταιών (479 π.χ.)

 

Μια μέρα του Αυγούστου του 479 π.χ.

 

Είναι μήνας Αύγουστος του έτους 479 π.χ. και 1 περίπου χιλιόμετρο βόρεια από την σημερινή κωμόπολη της  Κοινότητας Ερυθρών του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας (Κριεκούκι), εξελίσσεται ένα πολεμικό επεισόδιο, μεταξύ των Σπαρτιατών και τμημάτων της πολυπληθούς φρουράς του επικεφαλής του, αποτελούμενου από 300.000 άνδρες, Περσικού αυτοκρατορικού στρατού, Μαρδόνιου, γαμβρού  του Δαρείου της δυναστείας των Αχαιμενιδών. Είναι η στιγμή της αντεπίθεσης του Μαρδόνιου, που παρασύρεται από το σχέδιο υποχώρησης του δαιμόνιου στρατηγού Παυσανία, επικεφαλής του συνόλου των στρατιωτικών δυνάμεων της συμμαχίας των Ελληνικών πόλεων-κρατών, αποτελούμενων από 110.000 άνδρες. 

 

Ένας Σπαρτιάτης οπλίτης, ο Αείμνηστος, αν και καταματωμένος και καταπονημένος και έχοντας χάσει τον ατομικό του οπλισμό, δεν χάνει το κουράγιο του και αφού αρπάζει μία πέτρα από το έδαφος την  εκσφενδονίζει, προς την πλευρά του Μαρδόνιου. Η πέτρα βρίσκει το στόχο της, συνθλίβει συντριπτικά το κρανίο του Μαρδόνιου και ο γενναίος Πέρσης στρατάρχης κείτεται πλέον νεκρός. Λίγα μέτρα παραπέρα, ο Λάμπωνας από την Αίγινα, απαιτεί από τον Παυσανία να αποκεφαλίσει το πτώμα του Μαρδόνιου, όμως ο Σπαρτιάτης στρατηγός αρνείται, ισχυριζόμενος ότι κάτι τέτοιο αποτελεί πράξη βαρβαρότητας.

 

Ο θάνατος του Μαρδόνιου, οδηγεί σε άτακτη υποχώρηση το Περσικό στράτευμα, το οποίο στην συνέχεια κατασφαγιάζεται από τον Ελληνικό συμμαχικό στρατό, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης 260.000 νεκρούς.

 

Αυτή ήταν η κατάληξη της μάχης, που έλαβε χώρα κοντά στην σημερινή κωμόπολη του Κριεκουκίου και που η ιστορία την κατέγραψε ως μάχη των Πλαταιών.

 

 

Η κοσμοϊστορική σημασία της Μάχης των Πλαταιών.

 

Η μάχη αυτή, δεν αποτέλεσε μόνο, έκφανση στρατιωτικής αντιπαράθεσης, αλλά ουσιαστικά σύγκρουση μεταξύ των κοινωνικο-οικονομικά ανεπτυγμένων και με απαράμιλλές επιδόσεις στις τέχνες, στην επιστήμη και στην φιλοσοφία Ελληνικών πόλεων – κρατών και της δεσποτικής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, που είχε εδραιωθεί στην πολιτική της διαρκούς ληστρικής επέκτασης, στην φορομπηχτική επιβολή των υποτελών της, στην λατρεία του αποθησαυρισμού και στον πνευματικό σκοταδισμό. Με λίγα λόγια η μάχη των Πλαταιών, ήταν μία σύγκρουση πολιτισμών.   

 

 

 

Ως εκ τούτου η σημασία της νικηφόρας, για συμμαχικές Ελληνικές δυνάμεις,  έκβασης της μάχης των Πλαταιών, είναι κοσμοϊστορική. Και τούτο, όχι μόνο γιατί ο ελλαδικός χώρος και οι πόλεις κράτη που τον συναποτελούσαν, απέκρουσαν αποτελεσματικά  μία άνευ προηγουμένου μαζική εχθρική εισβολή, αλλά γιατί διασώθηκε και ο ανθρωποκεντρικός Ελληνικός πολιτισμός, που εδραζόταν στην φιλοσοφική αναζήτηση, στην επιστημονική έρευνα και στην ανάπτυξη των τεχνών και της παιδείας. Η νίκη αυτή όχι μόνο διέσωσε τον Ελληνικό πολιτισμό αλλά του έδωσε την περαιτέρω ιστορική δυνατότητα να αναπτυχθεί και να μεταλαμπαδευθεί, κατ΄αρχήν, στον τότε γνωστό  αρχαίο κόσμο δίνοντας ιστορική καθοριστική ώθηση στην ανάπτυξη υψηλού επιπέδου επιστημονικών - παραγωγικών δυνάμεων στο μεσογειακό και ευρωπαϊκό χώρο.-

 

Τον αδιαμφισβήτητο, ως προς τα προαναφερόμενα σημειολογικά χαρακτηριστικά του, ρόλο αυτόν της μάχης των Πλαταιών, έχουν αναγνωρίσει ιστορικοί που προέρχονται από όλες σχεδόν τις χώρες της υφηλίου  και καλύπτουν ένα ευρύ ιδεολογικο-πολιτικό φάσμα.- 

 

 

Η στάση της σύγχρονης Ελληνικής πολιτείας.

 

Την μάχη των Πλαταιών, ως σύμβολο του αγώνα των Ελληνικών πόλεων – κρατών ανεξαρτησία και ως παγκόσμιο μνημείο του αγώνα τους για ελευθερία, έχει αναγνωρίσει, έστω και χρονικά πάρα πολύ αργά, και η ελληνική πολιτεία.- Συγκεκριμένα, το έτος 1999, η Υπουργός Πολιτισμού, με την με αριθμό ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/52191/3063 π.ε./03.06.1999 απόφασή της (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β’ 1306/1999), κήρυξε ως αρχαιολογικό χώρο την περιοχή του πεδίου της ιστορικής μάχης των Πλαταιών.- Ο χώρος αυτός, με βάση την εν λόγω απόφαση, οριοθετείται από τα υφιστάμενα φυσικά όρια ως εξής: - Προς το Βορρά ο Ασωπός ποταμός.-  Προς το Νότο η αγροτική οδός Ερυθρών - Πλαταιών, η επαρχιακή οδός Πλαταιών - Ερυθρών και τα όρια του οικισμού των Ερυθρών. - Προς τη δύση η αγροτική οδός προς Πύργο, η επαρχιακή οδός Ερυθρών - Πύργου και η αγροτική οδός Πύργου - Πλαταιών.- Προς την Ανατολή η αγροτική οδός, το ρέμα Ζαμπουρνιά (αρχαίος ποταμός Μολόεις, στην κοιλάδα του οποίου είχε παραταχθεί προς μάχη το Σώμα των Σπαρτιατών το 479 π.Χ.), και το ρέμα Καλαμάτα.-

 

 

Παρά την αναγνώριση αυτή, το ελληνικό κράτος απείχε πλήρως, από κάθε περαιτέρω ενέργεια ανάδειξης του χώρου του πεδίου της μάχης των Πλαταιών, ως παγκόσμιας εμβέλειας, μνημείου.- Είναι χαρακτηριστικό, ότι μέχρι και σήμερα, δεν έχει εκτελεστεί ούτε ένα στοιχειώδες έργο, όπως λ.χ. πινακίδες αναφοράς, το οποίο να συμβάλει στον προσδιορισμό και στην ανάδειξη του συγκεκριμένου χώρου.- Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να αγνοείται όχι μόνο η οριοθέτηση του χώρου – η οποία εμμέσως καθίσταται γνωστή σε όποιον επιδεικνύει ενδιαφέρον δομικής αξιοποίησης σε ακίνητα εντός αυτού λόγω των πολεοδομικών εμπλοκών – αλλά σε πολλές περιπτώσεις, και η  κοσμοϊστορική σημασία της μάχης, αλλά και το γεγονός αυτό καθ΄αυτό!!!!.- Οι ελάχιστες απόπειρες για την ανάδειξη του χώρου αφορούν κυρίως σε πρωτοβουλίες έντονα ενδιαφερόμενων πολιτών τόσο ως έκφραση ατομικής, όσο και ως συλλογικής δραστηριότητας.- Είναι χαρακτηριστικό, ότι κατά την τελευταία δεκαετία, ότι στην μεν Κοινότητα Ερυθρών  (στην κτηματική περιφέρεια της οποίας ανήκει το μεγαλύτερο τμήμα του κηρυγμένου χώρου) ουδεμία εκδήλωση έχει λάβει χώρα προκειμένου να προβληθεί η κοσμοϊστορική σημασία του γεγονότος σε σχέση με τον χώρο, στις δε Πλαταιές (χάρη στην γειτνίαση των οποίων με το πολεμικό πεδίο, ονοματοδοτήθηκε και η μάχη) υπέπεσε στην αντίληψή μου, μία μόνο σχετική εκδήλωση.-

 

 

Η αδιαφορία αυτή ενισχύεται και από δύο πραγματικές, πλέον, καταστάσεις που διαμορφώνονται και σε θεσμικό πλαίσιο, τόσο σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης, όσο και σε επίπεδο τοπικής διοίκησης.- Συγκεκριμένα:

 

 

α) Στο νόμο 4277/2014 «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας-Αττικής» , ως  προς τους υπό προστασία αρχαιολογικούς χώρους, απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στον χώρο του πεδίου της μάχης των Πλαταιών,  δίνοντας εύλογα την εντύπωση, ότι για την Ελληνική Πολιτεία ο εν λόγω χώρος είναι επιστημονικά και κυρίως πολιτιστικά, αν όχι ανύπαρκτου, ήσσονος σημασίας, ενδιαφέροντος.- 

 

β) Κατά την συζήτηση, που έλαβε χώρα ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας στις 28.02.2012, με θέμα «Προτάσεις επί του σχεδίου Π.Δ. Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας/Αττικής 2021, που προτείνει ο Ο.Ρ.Σ.Α.», απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στην αναγκαιότητα προστασίας του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου ως αναπόσπαστου στοιχείου του δημοτικού πολιτιστικού και ιστορικού τοπίου ( Με αριθμό 60/2012 απόφασή του Δημοτικού Συμβουλίου Μάνδρας Ειδυλλίας).

 

 

γ) Στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής (στον οποίο ανήκουν οργανικά οι Ερυθρές ως συγκροτημένη Δημοτική Κοινότητα), το οποίο εγκρίθηκε με την, με αριθμό 218/2011 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο ακριβοπληρωμένος συντάκτης του, όχι μόνο δεν αναφέρεται στον συγκεκριμένο αρχαιολογικό χώρο, αλλά ουσιαστικά, εμμέσως πλην σαφώς, θεωρεί, κατά προκλητική προφανή παράβαση κάθε όρου επιστημονικής δεοντολογίας, ότι  στην κτηματική περιφέρεια των Ερυθρών δεν εντοπίζεται ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο γης με αρχαιολογικό ενδιαφέρον  !!!!!!  

 

 

Έτσι λοιπόν, μέχρι και σήμερα, τόσο για την κεντρική κυβέρνηση, όσο και για τον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής ο αρχαιολογικός χώρος της μάχης των Πλαταιών δεν πρέπει να υπάρχει και ως εκ τούτου αξίζει να εξαφανισθεί από τον πολιτιστικό χάρτη, όχι μόνο της ευρύτερης περιοχής της Αττικής, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας.

 

 

Ο αρχαιολογικός χώρος σε κίνδυνο.

 

Και ενώ τόσο τα αρμόδια κεντρικά και τοπικά  διοικητικά όργανα επιχειρούν με τις προαναφερόμενες πράξεις ή μάλλον παραλείψεις τους να «εξαϋλώσουν» τον συγκεκριμένο αρχαιολογικό χώρο, στην συνέχεια έρχονται και τα περιλάλητα δήθεν παραγωγικά ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα να δώσουν την χαριστική βολή. Είναι χαρακτηριστικό, και πλέον κοινά γνωστό, σε όλους πλέον τους συμπολίτες μας, ότι πλήθος περιοδευόντων πωλητών «επιχειρηματικών ευκαιριών», δηλαδή πλασιέ, περιφερομένων  από οικία σε οικία, αφού προβάλλουν τα έωλα, ως προς την απόδοση οικονομικής ωφέλειας, προτερήματα των  φωτοβολταικών εγκαταστάσεων ηλεκτρικού ρεύματος, στην συνέχεια προσπαθούν να πείσουν τους ενδιαφερόμενους να παραχωρήσουν προς εκμετάλλευση τα αγροτεμάχιά τους. Αγροτεμάχια που σε πολλές περιπτώσεις είναι ενταγμένα εντός των προαναφερόμενων ορίων του αρχαιολογικού χώρου της μάχης των Πλαταιών και τα οποία σε κάθε περίπτωση ανήκουν σε αυτά που χαρακτηρίζονται υψηλής παραγωγικότητας. Στις εύλογες απορίες που διατυπώνουν οι κάτοικοι σχετικά με το αν αποδεχθούν την πρόταση της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης των αγροτεμαχίων τους, πως θα ξεπερασθεί το ζήτημα του χαρακτηρισμού τους, αφενός ως ενταγμένων σε αρχαιολογικό χώρο και αφετέρου ως χαρακτηρισμένων ζωνών υψηλής παραγωγικότητας, οι πλασιέ, όντας πλήρως εκπαιδευμένοι από τα σεμινάρια που έχουν γι΄αυτούς διοργανώσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα που εκπροσωπούν, απαντούν χωρίς περιστροφές : «Νόμοι υπάρχουν, αλλά υπάρχουν και παραθυράκια………οι νόμοι υπάρχουν για να καταργούνται ………..ζούμε σε μία εποχή που το κράτος μας βοηθάει την επιχειρηματικότητα για να συγκεντρώσει χρήματα προκειμένου να εξοφλήσει τους δανειστές του» και άλλα ηχηρά, πλην όμως πειστικά, παρόμοια.

 

 

Κατά τον τρόπο αυτόν ο αρχαιολογικός χώρος του πεδίου της μάχης των Πλαταιών, τελεί σε κατάσταση απόλυτου κινδύνου εξαφάνισής του. Επιλεκτικές παραλείψεις κεντρικών και τοπικών διοικητικών οργάνων σε συνδυασμό με επιχειρηματικά συμφέροντα που αναπτύσσονται ραγδαία χάρη στο γενικότερο αναρχοφιλελεύθερο οικονομικό κλίμα που διαμορφώνεται σε συνθήκες fast track ανεξέλεγκτων οικονομικών δράσεων της διεθνούς και ντόπιας κοινωνικής ολιγαρχίας και εκποίησης της εθνικής μας περιουσίας, αποτελούν τους πλέον φανατικούς εχθρούς του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου. Και όχι μόνον αυτό. Βεβαιώνουν, με τον καλύτερα δυνατό τρόπο, ότι μία παραλυμένη και πλήρως εξαρτημένη από κυρίαρχα οικονομικά συμφέροντα διοίκηση, έχει ταχθεί μαζί με τα συμφέροντα αυτά,  κατά της ιστορικής μας μνήμης και της πολιτιστικής μας συνέχειας.

 

 

Ιστορική η ανάγκη ανάδειξης του χώρου.

 

Κάτω από τις συνθήκες αυτές και με ιστορική αφορμή την συμπλήρωση 2.500 ετών από την μάχη των Πλαταιών, επιβάλλεται, σε όλους μας, πέρα από στενόμυαλες τοπικιστικές αντιλήψεις και από μικροκομματικές σκοπιμότητες, να ορθώσουμε το ανάστημα μας, ως ανάχωμα στην επιχειρούμενη «εξαφάνιση» του αρχαιολογικού χώρου της μάχης αυτής. Ας κινητοποιηθούμε, οργανώνοντας ενημερωτικές εκδηλώσεις και εκστρατείες, ασκώντας πίεση στις όποιες αρχές φέρουν το βάρος και την ευθύνη για την διατήρηση του χαρακτηρισμού του χώρου και προωθώντας δημιουργικές ενέργειες που θα συμβάλλουν στην επιβαλλόμενη προστασία και ανάδειξη του. Η κινητοποίηση μας αυτή δεν θα αποτελεί μόνο φόρο τιμής προς τους προγόνους μας που πολέμησαν για την ελευθερία και την  ανεξαρτησία προασπίζοντας πανανθρώπινες πολιτιστικές αξίες, αλλά θα αποτελέσει και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές, τις οποίες οφείλουμε ιστορικά να προστατεύσουμε, από την πολιτιστική αλλοτρίωση, από την ισοπέδωση των αξιών προς χάρη ικανοποίησης επιχειρηματικών κερδών σε βάρος της κοινωνίας και  από τον εθνομηδενισμό.

 

 

Κοινότητα Ερυθρών 1^η Ιανουαρίου 2021

Παναγιώτης Κουτσουλέλος

Δημότης Μάνδρας Ειδυλλίας

 

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΜΑΝΔΡΑΣ ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ

 

Εάν, κάτι κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο, δεινοπαθεί, πέρα από την πανδημία που  προβάλλει απειλητικά για την ανθρωπότητα, είναι και η δημοκρατία ως σύνολο θεσμοθετημένων διαδικασιών, που διασφαλίζουν, κατά την παραγωγή πολιτικού έργου, τον απαρακώλυτο διάλογο, την ελεύθερη αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων, την διαφάνεια και τη δημοσιότητα. Τούτο, μεταξύ πολλών άλλων, αποτυπώνεται και ως προς την λειτουργία των συλλογικών οργάνων της τοπικής διοίκησης, τα οποία λόγω της λήψης των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της «εισβολής»  του COVID -19, κυρίως συνεδριάζουν είτε «δια περιφοράς» δηλαδή χωρίς την τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών φυσικής παρουσίας και συμμετοχής των μελών τους, είτε δευτερευόντως «κεκλεισμένων των θυρών», με αποτέλεσμα να πλήττονται οι αρχές της διαφάνειας και της δημοσιότητας, που συνιστούν πυλώνες των δημοκρατικών θεσμών. Οι ελάχιστες  συνεδριάσεις των οργάνων αυτών με το σύστημα της τηλεδιάσκεψης αποτελεί εξαίρεση, που επιβεβαιώνει πανηγυρικά την προαναφερόμενη διαπίστωση , που τείνει να καταστεί κανόνας.

Η παράλυση ή εξουδετέρωση των θεσμικών δημοκρατικών διαδικασιών λόγω της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας δεν λαμβάνει χώρα μόνον ως προς την λειτουργία των συλλογικών διοικητικών οργάνων, αλλά επεκτείνεται αυθαιρέτως και με ευθύνη των εκπροσώπων των δημοτικών αρχών και σε θεσμούς συμμετοχής και διαβούλευσης των πολιτών.   

Περίπτωση, με την οποία επιβεβαιώνεται η προαναφερόμενη διαπίστωση είναι αυτή του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας. Στον Δήμο αυτόν, από την έναρξη της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων  (Μάρτιος 2020) έως και σήμερα, τα συλλογικά όργανα του Δήμου (Δημοτικό Συμβούλιο, Οικονομική Επιτροπή και Επιτροπή Ποιότητας Ζωής) συνεδριάζουν κατά κανόνα κυρίως «δια περιφοράς» «κεκλεισμένων των θυρών», ενώ περαιτέρω έχει λάβει χώρα και μία (1) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, χωρίς όμως δημόσια θέαση, με το σύστημα της τηλεδιάσκεψης. Περαιτέρω και με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής στον Δήμο αυτόν :

α) Δεν έχει συγκροτηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 76 παρ.1 του Ν.3852/2010, η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης, δηλαδή το εκπροσωπευτικό όργανο των συλλογικών φορέων της δημοτικής περιφέρειας, το οποίο εκφέρει γνώμη, μεταξύ άλλων, για σημαντικά ζητήματα, που σχετίζονται με αναπτυξιακά, επιχειρησιακά και τεχνικά προγράμματα και με τις αναπτυξιακές δυνατότητες του τόπου.

β) Δεν έχει διασφαλισθεί η διαδικασία διαμόρφωσης και κατάθεσης προτάσεων (εισηγήσεων ) από τα Συμβούλια των Κοινοτήτων προς την  Εκτελεστική Επιτροπή του Δήμου, σχετικά με το επιχειρησιακό πρόγραμμα και τα εκτελεστέα έργα, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται με την διάταξη του άρθρου 86 παρ. 4 του Ν. 3852/2010.

 

Η μη θέση σε εφαρμογή διατάξεων, όπως οι προαναφερόμενες, με τις οποίες διασφαλίζεται η συμμετοχή των πολιτών στην διαμόρφωση των τελικών αποφάσεων των αρμόδιων διοικητικών οργάνων, δεν συνιστά μία απλή νομική, έστω και ουσιώδη παράλειψη. Αποτελεί ουσιαστικά το αρνητικό αποτύπωμα μίας δημοτικής αρχής, που δεν αποδέχεται και αποκρούει την θεσμοθετημένη δυνατότητα ευρύτερης συμμετοχής των πολιτών, που είναι και το θεμέλιο της τοπικής δημοκρατίας.

 

Καθίσταται συνεπώς προφανές ότι η εφαρμογή «κλειστών διαδικασιών» χωρίς την χρήση εναλλακτικών επιλογών (όπως είναι η τηλεδιάσκεψη με δημόσια θέαση), που δεν αναιρούν την σκοπιμότητα των μέτρων κατά της πανδημίας, σε συνδυασμό με την «εν τοις πράγμασι» κατάργηση συμμετοχικών θεσμών, προκαλούν ένα σοβαρότατο έλλειμμα δημοκρατίας στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας.

 

Οφείλει συνεπώς η δημοτική αρχή, υπερβαίνοντας τις όποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες, ερασιτεχνικές αδυναμίες  και γραφειοκρατικές προφάσεις να λάβει άμεσα μέτρα αποκατάστασης των πληγεισών θεσμικών δημοκρατικών διαδικασιών με σκοπό την ανάδειξη του κυρίαρχου και αναντικατάστατου ρόλου των πολιτών   

 

Ερυθρές 30.11.2020

Παναγιώτης Απ. Κουτσουλέλος

Οι θέσεις των παρατάξεων για την εγκατάσταση αποβλήτων

 

Παραθέτουμε αυτούσια την διαλογική συζήτηση σχετικά με το θέμα της εγκατάστασης της δραστηριότητας αποθήκευσης και διαχείρισης επικίνδυνων και μη αποβλήτων  της επιχείρησης PERIECO, όπως έχει καταγραφεί στα πρακτικά της 16ης Τακτικής Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μάνδρας Ειδυλλίας (Θέμα 15ο), που έλαβε χώρα στις 27 Νοεμβρίου 2019. Το εν λόγω θέμα προς συζήτηση ήρθε στο σώμα του τοπικού πολιτικού οργάνου με πρωτοβουλία της παράταξης της Λαικής Συσπείρωσης. Οι αναφορές και οι ισχυρισμοί των ομιλητών αποτελούν ουσιαστικά και τις θέσεις των παρατάξεων, που εκπροσωπούν σχετικά με το θέμα.

Σχετικά με το θέμα της εγκατάστασης αποβλήτων θα επανέλθουμε σε επόμενο σημείωμά μας, στο οποίο θα κάνουμε και αξιολόγηση των απόψεων που εκτέθηκαν κατά την προαναφερόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μάνδρας Ειδυλλίας.

Κοινότητα Ερυθρών 6η Σεπτεμβρίου 2020

Παναγιώτης Κουτσουλέλος